A+ R A-
Libra

Libra

Ekuilibri i Nastradinit

Saturday, 02 December 2017 13:15

Epigrami është njëra nga ato forma poetike e cila më drejtpërdrejt është e lidhur me jetën dhe ngjarjet aktuale. Prandaj qëndron me sukses në të gjitha kohërat dhe në të gjitha situatat shoqërore, që nga kohërat më të vjetra e deri më sot. DENILU e ka lëvruar me sukses këtë e ka sjellë herë pas here në librat e tij problemet e kohës.

 

Titulli: “Ekuilibri i Nastradinit”

Autor: DENILU

 Redaktoi: Oltjona Selamaj

 

(Kopertina Arben Meksi)

“Ekuilibri i Nastradinit”

 

Botimi i parë, 2017

 ISBN: 978-9928-244-63-5

 Përgatiti për botim: Roland Lushi

 Formati : 14x20cm

 Të gjitha të drejtat i takojnë autorit

 

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

 Cel: 068 22 190 16

www.botimetada.com

 Tiranë, dhjetor 2017

 CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

 Luca, Ded N.

 Ekuilibri i Nastradinit : epigrame / Denilu;

 red. Oltjona Selamaj.

 Tiranë : Ada, 2017

 60 f. ; 14x20 cm.

 ISBN 978-9928-244-63-5

 1. Letërsia shqipe 2. Epigrame

 821.18 -193.2

 

Parathënie

 

Ded Luca, ishte një vit para meje, në Shkollën e mesme të Kulturës Tiranë. Falë internetit, u rilidhëm dhe pasi mora materialin e tij në dorëshkrim, po mundohem të bëj një reçension të librit me epigrame titulluar: “Ekuilibri i Nastradinit”.

Fuqia e mendimit të tij bashkëkohor për zhvillimet sociale të vendit dhe zhvillimi i jetës në përgjithësi, vijnë në këtë vëllim thjesht dhe natyrshëm, por edhe, si fryt i një të menduari të gjatë të autorit.

 Këndi i vështrimit poetik, ruan një ngjyrim të kundërtash bardhë e zi, nën ndriçimin natyror pa efekte të jashtëme artificiale, të figurave jetësore. Universi i mendimit, gjen hapësira lirie brenda atij realiteti kohor, ku e djeshmja dhe e sotmja, shkrihen në mënyrë të natyrshme me njëra - tjetrën. Denilu, gjen me tonet e tij vetjake një rregullsi të natyrshme të shprehuri, larg çdo hermetizmi, por nëpërmjet forcës së veprimit poetik dhe hollësisë së gjetur me shije artistike, vizaton me ngjyra të këndëshme mendimin tejet sintetik. Kjo, krijon edhe atë tension të baraspeshuar, midis botës së brendëshme shpirtërore dhe botës së jashtëme, pra, midis objektives dhe subjektives. Intensiteti, shpesh dramatik, ironik, është i veçantë dhe gjallërues, shpërthyes në dinamikën e vargut.

 Ai, ngjyros ylberin e ekzistencializmit të tij, në një hapësirë frymëmarrjesh dhe të ideve të mrekullueshme.

 Ndërthurja sociale dhe kulturore e dukurive, është shprehur brenda atij temperamenti dhe universi, ku Deda, i dhuron frymëmarrje jetësore. Optimizmin, mund ta gjesh nëpërmjet një humori të hollë.

 Tipari më i kapshëm i shpirtit poetik, është tek persiatjet e brendëshme krejt të rastit, i zhdërvjelltë me një psikologji të përcaktuar qartë, ndjeshëm dhe metaforik.

 Nuk është hera e parë, që Deda, del para lexuesve si një karakter, me një temperament shpërthyes, ndonëse me pamje të një njeriu të qetë. Epigrami i tij, sjell dritë dhe shpresë për të ardhmen njerëzor. Largpamësia e tij dhe shpirti poetik, në pasqyrimin e botës që na rrethon, vjen si rrjedhojë, e një dashurie të madhe për njeriun, jo vetëm për njeriun e afërt, por, për njerëzimin në përgjithësi.

 Epigramisti Denilu, di gjithashtu të dalë nga dëshpërimi ndjesor, drejt një optimizmi me këmbët në tokë, diçka e pabujëshme e stilit dhe mendimit, ku liria, mbizotëron, si një hapësirë thelbësore e jetës njerëzore.

 Origjinaliteti krijues, forca shprehëse e vargut, e vizatojnë mirë, portretin e këtij krijuesi të fuqishëm, në fushën e artit poetik. Natyrshmëria dhe dinamika shpërthyese, gjejnë një shpirt të fuqishëm poetik. Para së gjithash të bëjnë përshtypje thjeshtësia shprehëse dhe forca e vargut me mendimin e ngjeshur dhe tejet realist. Autori, nuk merr përsipër të flasë me sllogane, për shpresat, që lindin dhe marrin jetë, në epokën madhështore të demokracisë.

 Ai, e shikon atë, si një domosdoshmëri, plot ngjyra ngazëllyese.

 Vargjet e Ded Nikoll Lucës, (DENILU) tingëllojnë sa të freskëta, aq edhe befasuese.

 Pikërisht, në imazhin e një horizonti në vazhdimësi, shfaqen ngjyrat e një spektri me përmasa të gjera njerëzore, ku siç u shënua, asgjë që ka të bëjë me njeriun dhe shpirtin e tij të bukur, nuk shit-blihet “me kredi”. Libri, me të cilin Ded Luca, i flet lexuesit, është më tepër një “parathënie”, për atë çka përgatitet shpirti i tij i ndjeshëm, për të thënë më vonë. Pasi ka botuar 42 libra, ky është libri i tij numër 43 dhe duke qenë se ndjehet në formë dhe ecën me të njëjtin hap, si në poezi, ashtu edhe në prozë, numri i saktë për të ardhmen nuk dihet. Ajo, që dihet, është se Deda shkruan bukur dhe është kërkues ndaj vetvehtes.

 Agim Demiri

 Poet emigrant në Itali, e shok shkolle i autorit.

Kronika e erës

Tuesday, 14 November 2017 10:35

Në këtë prag Panairi të Librit “Tirana 2017” shtëpia botuese “ADA” vjen me shumë botime të reja:

 

Titulli: Kronika e erës

Autore: Suzana Malaj

 

 

ISBN:978-9928-244-45-1

Botimi i parë, 2017

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 13.5x20.5cm

 

               

Botimet ADA

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë, nëntor 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese “ADA”

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Malaj, Suzana

Kronika e erës : poezi / Suzana Malaj.

Tiranë : Ada, 2017

156 f. ; 20 cm.

ISBN 978-9928-244-45-1

1.Letërsia shqipe   2.Poezia

         821.18 -1

 

Mesazhet universale ku metrat katrorë bëhen hapësira

 

Vështrim poetik për vëllimin “ Kronika e erës” 

të autores Suzana Malaj

 

Arti i fjalës është i pafundmë dhe secili artist e përthyen realitetin sipas këndvështrimit e botës së vet. Poeti poezinë e shkruan se e ka nevojë të brendshme për ta nxjerrë jashtë vetes, për të lehtësuar veten e për të ndier kënaqësi nga  lindja e krijesës së vet prej fjale.

Autorja, Suzana Malaj është një person nga ata që quhen tashmë të shqetësuarit e kohës sonë brenda e jashtë vendit. Ka njohuritë e duhura filozofike e të adresuara saktësisht sidomos për personalitet që iu referohet. Këto janë cilësi esenciale të poezive të saj meditative- filozofike, përveç tematikës së gjerë e figurave aludive të veçanta, teknikës stilistike të mbështetur mbi monologë e dialogë me të cilat ndërton ligjërimet e saj poetike e i drejtohet shpesh marrësit në vetën e dytë- ti, ku veta në njëjës përfaqëson një  tipizim, dukuri mbi të cilin ndalet për të përcjellë mesazhin e filozofinë e saj të të kuptuarit të botës e të të jetuarit të jetës. Ka një stil të shkruari tërësisht origjinal dhe veçanërisht tërheqës. Shpesh poezia e Suzanës shfaqet diskrete, me gjuhë të sofistikuar e gjithashtu me nëntekste të shumta. Ka një natyrshmëri në perceptim e ligjërim që shtjellohet nga vargu i parë në atë të fundit në një unitet formal e përmbajtjesor të admirueshëm.

Në qendër të poezisë ka gjithnjë një fabul, një gjendje, një pikënisje, diçka që intrigon dhe prek shqisat e mendjen. Kjo është një veçori që e bën poezinë e saj ta lexosh e rilexosh e të emocionohesh vetvetiu pasi emocioni rri i fshehur e i strukur në fjalë e tinguj  të harmonizuar ku organizimi ritmik e tingullor krijon efekte të forta. Simboli, metafora e alegoria janë të preferuarat e saj dhe do të flasë me gjuhën e tyre, duke lënë vend për interpretime vetjake që i lihet lexuesit ta bëjë, përmes ballafaqimit të perceptimit të vet me përvojën e perceptimin e autores.

Ka shprehje që të mbeten në mendje a thua janë idioma apo thënie proverbiale që e bëjnë poezinë e saj të këndshme për tu lexuar e dëgjuar.

Për hir të së vërtetës ka poezi që janë në kërkim të lexuesit elitar. Duket sikur poezitë e Suzanës, të përziera me emocionet e prodhuara nga përjetimet e brendshme, për esencë dhe erëz kanë mendimin...Stili është retorik dhe duket se Suzana zotëron artin e te ndikuarit përmes fjalës. Dhe fjala duket se ka fjetur gjatë me autoren për t’ú zgjuar fuqishëm e për të trokitur tek lexuesit  si trokitja e një rrebeshi. Në ligjërimin poetik të autores rroken çështje që kanë të bëjnë me gjuhën,kombin,mitet:

“Gjumi hipnotik i një populli” e trajton  zgjimin e vlerave kombëtare nën një vështrim krejt unik.

Ajo u drejtohet teknikave frojdiane, hipnozës për të shëruar plagët e pakuptueshme të inferioritetit të kësaj race te lashtë e bujare. Ndërton kronikën e erës për të folur me fjalë ere e për të përcjellë nëntekste të fuqishme që nuk janë fjalë ere...Sjell figurën autentike të lisit duke kërkuar rrënjët e lashta të gjuhës pellazge. Vazhdon udhëtimin me muzën e vet dhe shkon larg në fisin e vjetër indian të Resë së Kuqe për të ballafaquar primitiven me qytetërimin ndërkohë që këto të fundit ndërrojnë vendet... E bën mëkatin të ecë mbi një fill të hollë litari për ta bërë shpirtin njerëzor të sprovojë veten duke kuptuar një ekzistencë që është mirë të shkojë drejt shpirtërores pa u përbaltur me tokësoren fizike e materiale. Përçon gati një dramë njerëzore që shtjellohet tek “bipolaritet” e në fund befason me këndvështrimin. Një satirë të magjishme do e quaja unë poezinë me të njëjtin titull, në të cilën ballafaqohet njeriu me botën nën një vështrim ekzistencialist në të cilin jeta  përcillet në metaforën e kupës me helm që gjithsesi shijon... I referohet Sokratit të botës antike për të sjellë  hijen e dyshimit që shoqëron njeriun bashkëkohor dhe tretet në dilemat e tij përmes një gjuhe që intrigon. Duhet theksuar se poezitë në dukje pesimiste ruajnë në nëntekst një frymë optimiste që asnjëherë nuk e humbet kuptimin. Ndërton paralelizma e kontraste të forta dhe emocion po aq  fort me tablo e gjendje që i vizaton me fjalë, shpesh me tonet e errëta të grisë që çelet përmes domethënies e mesazhit të rëndësishëm e transparent. Figura e zogut me krahë të thyer që rrëshqet piramidës është një figurë stilistike e veçantë teksa dhe vetë piramida përfaqëson ndoshta hierarkinë shoqërore dhe hierarkinë e vlerave që jo gjithnjë shkojnë krah për krah.

Dallohet për mesazhet universale ku metrat katrorë bëhen hapësira dhe përshëndetjet e humanëve-alarme  me kode mirësjelljeje. Ndalet tek sytë njerëzorë e sheh në misterin e tyre ndërtimin e shkatërrimin..E trajton mitin në aktualitet për të zbërthyer poetikisht mitet e sotme të gjalla... Gjendja dilematike shoqërohet me asociacione abstrakte siç është kufizimi njerëzor në botën -ide të pafundme. Ballafaqon dritën me hijen e mbërrin në funeralin e Hamletit të ri, në habitate artificiale    zhbëra nga mungesa e  vlerave të qëndrueshme... Unë do e quaja një vëllim poetik që duhet lexuar në mënyrë aktive siç duhet të jetë leximi i vërtetë që mbetet.

Suksese Suzana!                                                                                   

                                                       Odise Plaku

                                                            Shkrimtar

KTHIM ME DIELLIN

Tuesday, 14 November 2017 10:32

Në këtë prag Panairi të Librit “Tirana 2017” shtëpia botuese “ADA” vjen me shumë botime të reja:

 

Autore: Rovena  Toska Koçi

 

Titulli: SHTEGËTIM   ËNDRRASH

 

Redaktor    ILMI DERVISHI

Recenca     SOFI GJIKNURI

Korektore   FLORA SHABI

Kopertina   INNA KOÇI

 

Botimi i parë, 2017

           

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati: 13.5x20cm

Të gjitha të drejtat i takojnë autores

           

 

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

www.botimetada.com

 

Cel: 068 22 190 16

Tiranë, nëntor 2017

 

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Toska (Koçi), Rovena

Shtegëtim ëndrrash : poezi / Rovena Toska (Koçi) ;

red. Ilmi Dervishi. – Tiranë : Ada, 2017

60 f. ; 13.5x20 cm.

ISBN 978-9928-244-54-3

1.Letërsia shqipe   2.Poezia

                        821.18 -1

SHTEGËTIM ËNDRRASH

Tuesday, 14 November 2017 10:28

Në këtë prag Panairi të Librit “Tirana 2017” shtëpia botuese “ADA” vjen me shumë botime të reja:

 

Autore: Rovena  Toska Koçi

 

Titulli: SHTEGËTIM   ËNDRRASH

 

Redaktor    ILMI DERVISHI

Recenca     SOFI GJIKNURI

Korektore   FLORA SHABI

Kopertina   INNA KOÇI

 

Botimi i parë, 2017

           

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati: 13.5x20cm

Të gjitha të drejtat i takojnë autores

           

 

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

www.botimetada.com

 

Cel: 068 22 190 16

Tiranë, nëntor 2017

 

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Toska (Koçi), Rovena

Shtegëtim ëndrrash : poezi / Rovena Toska (Koçi) ;

red. Ilmi Dervishi. – Tiranë : Ada, 2017

60 f. ; 13.5x20 cm.

ISBN 978-9928-244-54-3

1.Letërsia shqipe   2.Poezia

                        821.18 -1

SHPERTHIM I HESHTUR

Tuesday, 14 November 2017 10:21

Në këtë prag Panairi të Librit “Tirana 2017” shtëpia botuese “ADA” vjen me shumë botime të reja:

 

Titulli: Shpërthim i heshtur

Autor: Arif Haderi

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

 

Botimi i parë, 2017

 

 

Formati : 14x20cm

 

 

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

www.botimetada.com

Tiranë, nëntor 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese ADA

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Hadëri, Arif

Shpërthim i heshtur : poezi / Arif Hadëri.

Tiranë : Ada, 2017

68 f. ; 13.5x20 cm.

ISBN 978-9928-244-46-8

1.Letërsia shqipe  2.Poezia

                      821.18 -1

TEJKALIM

Tuesday, 14 November 2017 10:17

Në këtë prag Panairi të Librit “Tirana 2017” shtëpia botuese “ADA” vjen me shumë botime të reja:

Redaktor : Agron Shele

Korrektor Letrar: Bedri Dula

Recesent: Qemal Guri

Arti grafik: Melinda Barwanietz

                   Giorgio Fileni

 

Botimi i parë, 2017

     

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati: 14x20cm

Të gjitha të drejtat i takojnë autores

           

 

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

www.botimetada.com

 

Cel: 068 22 190 16

Tiranë, nëntor 2017

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë botuese ADA

 

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Mehmeti, Juliana  Tejkalim : poezi

Juliana Mehmeti ; red. Agron Shele.

Tiranë : Ada, 2017

116 f. ; 13.5x20 cm.

ISBN 978-9928-244-51-2

1.Letërsia shqipe   2.Poezia

               821.18 -1

 

Poezia e Juljana Mehmetit, si ornament fluid dhe tejkalim i nocionit kohë.

 

Poezia ka qenë dhe mbetet sugjestioni ynë më i thellë, elokuenca e mendimit, simbolika dhe harmonia më e përkryer e shkrirjes së elementit ndjesor e shpirtëror me atë natyror dhe e ngritur në shkallë filozofie ajo shpreh koncepte dhe vizione të pa percepetueshme, shpesh në tejkalim me vetë memorien dhe përjetimin kohë, duke u bërë kështu pararendëse e mendësive të një të ardhme tjetër, gjithmonë në ndryshim e zhvillim. Ardhur në forma dhe struktura nga ato klasiket  gjer tek vargjet e lira, ose paraqitjeve figurative të ndryshme, deshifruar në kuptime e mesazhe universale, kjo gjini letrare di të përcjellë koherencën jetë, përbrenda gjithë frymës e  modalitetit krijuar, të parashtrojë idetë e reja, të cilat përkojnë me virtytet e larta dhe lirinë, duke emancipuar pa reshtur shoqëritë njerëzore. Në këtë këndvështrim nuk do imagjinohej dot, se si mund të ishte  bota pa poezinë, ndoshta do përngjante njëlloj si kopshti pa trëndafia, pa shijen e jetës, pa aroma, një qerthull ku trupi do ishte i shkëputur nga shpirti dhe do endej ftohtësisë së tij, si në eter, bosh, thjesht një makineri  mekanike që  ripërsëriste ciklet e jetës. Duke u nisur nga kontekstet e përgjithshme të artit si tërësi dhe poezisë në veçanti, reflektimit si proçes dhe gjurmëve që duhen lënë pas, poetja Juljana Mehmeti hedh tjetër dritëhije në telajon ngjyra, tjetër spektër dhe këtë në unifikim me frymën më postmoderne. Që në fillim ndeshemi me tendencat hermetike dhe nuanca që kapërcejnë mes futurzimit e absurdit, e kështu si në konfrontizëm mes dualiteteve të krijuara, përshfaqet ajo botë ndjesuse, me shpërthime të befta e përthyerje figurative, të cilat të grishin dhe zhytin në mendime të thella, pa kufij, ardhur hapësirave nga përtej koshienca. Sintetizimi vargjeve ka rrjedhshmërinë e idesë përshkuese dhe ndërthurur me elemnetët figurative: metaforat, epitetet, karahsimet apo antitezat, rrit ndjeshëm fuqinë e vargut duke e tejkaluar atë në të tjera dimesione, në të tjera prizme që thyejnë traditat e kohës dhe e gjithë kjo për të sjellur përshfaqjen e re, individualitetin e saj, sa kreativ aq dhe  bashkëkohor. Autorja është poete e detajit të imët, e të pakapshmes ngë syri i thjeshtë njerëzor, e fluiditetit dhe delikatesës fjalë, shpirtëzuar e ngjitur në të tjera qiej, është poete e perifrazimit të imazheve, gjuhës e kodeve të fshehura pas kuintave, është kompleksitet i përshfaqjes së kuptimeve,  gati  në kufijtë e të pamundurës, është e njehësuar dhe shkrirë me vetë metafizikën kohë, shpesh deri në absurd. Stili i përzgjedhur dhe shkëputja nga formatet e kuadratuara e bëjnë artin e saj më të zhdërvjellët, më lakonik, më dritëthënës për vetë mesazhin që kërkon të përcjellë apo ideuar përbrenda një bote që nuk ka skaje, por është univers i hapur, divers e i pafund. Depërtimi në poezinë e kësaj autoreje të pleks me format e shformësuara të jetës dhe karaktereve njerëzore, hijëzuar këto me ngjyrime gri ose forma siluitive që ndjekin pas si hije,  të drejton  drejt fijeve të padukshme, të cilat fshehin nyja dhe lëmshe që duhen shpleksur, të çon nëpër ato hapësira që duken boshe, por që janë të mjegulluara nga vetë memoria e çorientuar e errëtisë arsye, të fundos ndjesish (kuptim figurativ) metamorfozë që frenon gjallërimin shpirt dhe si në rrebelim ka gjithmonë një zgjim të madh, një ringjallje, një shpresë të re, një ndiçim që dhe pse në dukje vjen e zbehtë, ajo zbardh e përndrit me pafundësinë e shkëlqimit dritë. Vështrimi tredimesional i kësaj prurje letrare kalon përmes bazorelievit sy (vëzhgim i mprehtë), botëkuptimit ( formimit të koncepteve mendim) dhe ndjesive estetike (ndjenjave shpirtërore të ngritura në art), të cilat sikurse vijnë të shtrira në hapësirë dhe kohë, perfomojnë një gjuhë sa eliptike për vetë zhanrin që përfaqëson po kaq dhe filozofike për përcjelljen e mesazhit. Ajo që vlen të veçohet në këtë lloj poezie është akuareli i paraqitjes imazh, si formë gjalluese në lëvizje dhe frymë abstrakte, si shtjellë dhe tis që rrethon kufijtë arsye e në këtë kontekst përthyerja e dritës ndriçon atë botë të fshehtë parafytyruese nga nëndija më e thellë e ndërgjegjies, për të  rikthyer trajtat e dukshme, të prekshme e ndjesuese të vetë brendësisë njerëzore. Për më shumë le të ndalemi në disa fragmente poetike, dhe të ndjekim kurbën e gjithe esencialitetit mendim, si produkt por dhe fuqi shprehishmërie.

 

Tek poezia “Tejkalim…” kemi mbikalim të gjendjes, endjen drejt të tjera shtigjeve të panjohura, gjurmëve të shkuara, thyer e copëzuar në grimca përjetësie, të cilat ndoshta  ashtu të shpërndara në universin e pafund, jonizohen e shkrepëtijnë ngjyrën e jetës, kuptimeve dhe kufijve të tjerë, mbetur shenjë e asaj çfarë ka shkuar dhe pse kaq zhurmëshëm është rikthyer.

 

“Endemi,

mes asgjësë dhe pafundësisë

gjuhë gjurmësh të shkuara

grimca në përjetësi

… gjithmonë e më larg

për të kuptuar kufijtë…”

Përzgjedhja e fjalës endje dhe kjo në dervim me asgjënë ( hiçin), por dhe pafundësinë ( gjithçkanë) është më shumë se një përplasje e shpeshtë midis dy botëve, formë dualizmi që përherë shoqëron shpirtin, e kështu midis dy skajeve, atë të  njollave të errëta dhe ngjyrave të pafundme, rendim si në përjetësi,me shpresën se gjithmonë ka një të nesërme, ka një shenjë që do lerë gjurmët e kufijve të egzistencës. Dhe në aspektin filozofik mendësia prek shkallë të një përnjohje që tejkalon të zakonshmen, depërton në pafundësinë ideim, abstrakte dhe e paimagjinueshme, deri në cakun më të fundit, aty ku mosdija jonë bëhet e terrët dhe ngre pafundësi pikëpyetjesh, gati paradoksale me hapat e hedhur në kohezionin kohë. 

 

“Tinguj epokash

në melodi vazhdimësie,

zgjuar në vizione

e kështjellash antike,

që mbretërojnë legjendash

mes ngyrash mistike

në nuanca fluide

rrugicës bardhë,

që gjymtyrët zgjat larg..”

 

“Në dritën e saj…” është një tjetër poezi që vazhdon të sigmatizojë në këtë frymë dhe të ndjekë të njëjtën rrjedhë mendimi. Tingujt e epokave janë më shumë se një përpjekje e vazhdueshme në përsosje, e cila zgjon vizionet përmes zanafaillave të lindura, shndërruar paskohëve gati në legjenda. Të ardhura përmes misticizmit, në nuanca fluide e të hiporbelizuara, ato bëhen përherë e më mitike, si në kohën e lindjes së zotave, duke parashtruar rrugica të bardha dhe mbajtur frymën pezm tek ajo e shkuar në shembje dhe tek kjo e sotme ngritur mbi rrënojat e mbetura. Përpos filozofisë mendim, këtu ndeshemi dhe me alternimin simbolik të unisuar tek drita, zbardhja e enigmave, njohja e tyre, të cilat në vargjet e mëposhtme rikthejnë Kleopatrën, si shëmbëlltyrë e shkëlqimit të bukurisë por dhe afeksineve ndjesore gati në çmendi, duke tërhequr koridoreve të piramidës tunikën e shekujve, që do mbetej më pas një portret ku mishërohej zjarri, hidhërimi, delikatesa, pasioni dhe fuqia e një gruaje.

Tek poezia “Ngjyrosje ndjenjash “ por dhe në vazhdimësi ndeshesh me elemntët lirikë, elemntë që përmes  figuracionit të pasur, muzikalitetit fjalë, elokuencës varg, e ngrejnë këtë ndjesi kaq të brishtë në hapësirat e pafundme, atje ku digjen e marrin flakë meteorët, atje ku lotët shi sëmbojnë një shpirt, atje ku loti mall bëhet det dhe oshëtin tallazet e valëve, atje ku hëna zbret në tokë dhe lahet në kthjelltësinë e shpirtrave të dashuruar. Kaq e fortë është kjo ndjenjë dhe kaq ekstravagante, sa fjalët poetikë rrjedhin dhe përthyhen dritës së ylberit ngjyrë, për të mbetur ashtu sikurse është, e patjetërsueshme, e dlirë dhe kuptimi i gjithë lumturisë së kësaj bote.

 

“… dhe drita pret shiritat

horizontit të largët

hapësirës më të fundit

refleksesh ëmbël

ashtu në delir

përcjell

ngjyrosje ndjenje…”

 

Sigurisht që lirika e ardhur në stilin poetik të autores nuk vjen thjeshtë si përsiatje e zakonshme e emeocioneve jetësore, apo në format erotike, por si deduktivitet i thëllë dhe kulminacion që kalon përmes nënshqisave ndjesore e shpirtërore dhe të natyralizuara këto me elemntët natyrorë, e shkrirë një me notat apo koloritët më të ndritshëm , krijon atë akuartitet, atë sharm, atë univers, që përndrit refleksesh gjer në delir, gjer në ngjyrosje ndjenjash. 

 

E gjithe kjo prurje poetike që i serviret lexuesit elitar përmes vëllimit poetik “ Tejkalim” është më shumë se një rrëzëllim që përshkon koherencën jetë, është më tepër se një fluks drite që shpërndan grimca fjalësh në universin bashkëkohor letrar dhe kështu sikurse vjen, e shtrirë në hapësirë dhe kohë, mes ideimeve filozofike e vizoneve që tejkalojnë vetveten përbën një kthesë rrënjësore dhe një orientim të ri drejt universalitet mendim të sotëm.

 

Agron Shele

 

 

 

FILLIMJAVA TEK BOTIMET ADA, NIS ME NJË LIBËR INTERESANT:

 

Jeta ime ndërroi  në një natë fillimvjeshte. Ndërroi krejt çuditshëm, befasisht, pabesueshëm, por, ndodhi. Kalova nga njëra jetë në tjetrën  pa kuptuar shkakun, momentin, arsyen.

Kështu e nis librin e tij, autori PETER H, STOU(Pseodonim, emrin e vërtetë për momentin nuk don ta bëjë të njohur)

 

 

Titulli:Historia e Dantes - njeriut qen

Autori: Peter H. Stou

Redaktori: Vitore Stolia

 

Botimi i parë, 2017

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 13.5x20.5cm

 

               

Botimet ADA

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë,  tetor 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese “ADA”

 

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Stou, Peter H. Historia e Dantes-njeriut qen:

roman / Peter H. Stou ; red. Vitore Stolia.

 Tiranë : Ada, 2017

Libri 1, 132 f. ; 20.5 cm.

ISBN 978-9928-244-39-0

Autori shkruan me pseudonim. –

Emri i vërtetë i panjohur

1.Letërsia shqipe   2.Romane

               821.18 -31

Poezi emigranti

Saturday, 21 October 2017 14:36

Këtë fundjavë nga shtëpia botuese ADA, libri më i fundit i saj:

 

Autor: Joho Mollanji

Redaktor: Ilmi Dervishi

Recensa: Natasha Ilia

 

Botimi i parë, 2017

Përgatiti për botim: Roland Lushi

 

Formati : 14x20cm

 

Botimet ADA

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë, tetor 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese ADA

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Mollanji, Jaho Poezi emigranti :

poezi / Jaho Mollanji ;red. Ilmi Dervishi.

– Tiranë : Ada, 2017

60 f. ; 20 cm.

ISBN 978-9928-244-41-3

1.Letërsia shqipe   2.Poezia

                 821.18 -1

 

Poezi të shkruara me mall...

 

                                                                 Nga NATASHA  ILIA

 

Me poezimë e Jaho Mollanji jam njohur ka vite, falë rrjeteve sociale e sidomos me publikimet në Fb. Është një poezi që e kam lexuar me emocion,sidomos ata me temë atdhedashurisë, plagët e emigrimi, mallin e  dhimbjen për vendlindjen.

Duke qënë vetë Jaho emigrant në Itali disa vite  e ka ndjerë dhë  me shpirt e zemër, ashtu si çdo emigrant shqipëtar kudo që jeton e punon. Edhe ai që është në amerikë, francë, gjermani apo në greqi ndonse me ndryshim page apo kushte jetese më të mira, apo letësim në lëvizje, nga ana shpirtërore është e njëtë, po ajo dhimbje e mall për vendlindjen e njerzit e tij.

Në poezitë Bilbili i Oparit, Për Korçën time, Lulja e Oparit   gjenë çdo emigrant vetën e tij, mallin për vendlindjen e tij.

                Jam larguar por s’ jamë tretur,

                Shpirti qetësi s më ka gjetur,

                Jam i lodhur e i munduar,

                Në vende të huaja duke punuar.

Janë vargje që të emocionojnë e të vënë në mendime gjithësejcilin që i lexon. Tematika e poezive është e gjërë. Poezi si, Moj e bukur, Voskopoj, Ç’ja thoshte bilbili,  Loti e të tjera, janë poezi të realizuara artistikisht, të shkruara me frymëzim. Poeti Jaho Mollanji jeton e punon në Itali, por shpirti e zemra janë në Shqipëri. Edhe ëndërrat, edhe kujtimet, edhe poezinë e ka këtu si te poezia, Shqipëria, Për ty, Amaneti i moshës, etj. Jeton me shqetësimet e kombit si te poezia, Për Kosovën, Çamëri  por përjeton  me gëzim zhvillimin e vendit, ashtu siç merakoset për ç’ka  nuk ecën mirë. Poeti ndjen dhimbje për ndarjen nga jeta të njerzëve të tij por edhe për poetin Dritëro Agolli ndjen dhimbje dhe shkruan poezi:

                Mbeta pa fjalë,

                Kur e dëgjova,

                na u mbyll një dritare,

                Vdekje, na helmove.

 

Në poezinë e tij gjen krenarin për vendin, gjen erën dhe ngrohtësinë e diellit, gjen erën dhe bukurinë e luleve, nga më të bukurat si Lulja e Oparit.

Duke i  uruar suksese në krijmtari mendoj se poezia e Jaho Mollanji është një poezi që duhet lexuar sidomos nga ne Emigrantët.

DRITËHIJE SHPRESE

Friday, 20 October 2017 15:59

 

Titulli: Dritëhije shprese

Autor: Besnik Bedollari

E-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

 

Redaktor & Recensent: Marjana Misha

Kopertina: Erald Deliu

 

©Të gjitha të drejtat i përkasin autorit

ISBN: ISBN 978-9928-244-40-6

Botimi i parë, 2017

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 14x20cm

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese “ADA”

 

 

               

Botimet ADA

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë,  tetor 2017

 

 

 

TË GJITHA LIBRAT E SHTËPISË BOTUESE “ADA” GJENDEN NË BIBLIOTEKËN KOMBËTARE

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Bedollari, Besnik

Dritëhije shprese : novelë / Besnik Bedollari ;

red. Mariana Misha. – Tiranë : Ada, 2017

80 f. ; 20.5 cm.

ISBN 978-9928-244-40-6

1.Letërsia shqipe   2.Tregime dhe novela

                 821.18 -32

 

Jetë!

Një shans i vetëm që i jepet njeriut nga natyra. Një çast kalimtar dhe i shkurtër për të përgjithshmen, por mjaftueshëm i gjatë për njeriun në veçanti. Ndaj duhet jetuar me besim e optimizëm, me shpresë e pasion,… e vlerësuar e mbi të gjitha me dashuri!

Vlerëso çdo moment të saj dhe jepi frymëmarrje motivit!

Jepi fuqi hapit të saj, në një rrugë të vështirë!

....dhe fali dashurinë e munguar edhe atëherë kur nuk e ke pranë....!!!

 

Autori

 

 

Si një piktor që luan me mjeshtëri me dritën dhe hijet mbi telajo, autori i përdor ato me delikatesë në veprën e tij. Dashuria është ndjenja më e bukur e më fisnike që natyra i ka dhuruar njeriut. Po ajo ka gjendjet e saj, që nga lumturia , ëndrrat, shpresat, e autori di të kalojë bukur nëpër këto gjendje. Ai tregon  për forcën dhe dinjitetin e shpirtit të njeriut. Me simbolikën e tij ai trajton pyetjen e madhe, se deri ku duhet të shkojë njeriu, deri ku duhet të guxojë? Vihet re dialogimi me vetveten që përbën një veçori tjetër të personazheve. Edhe në qoftë se personazhet ndiejnë frikë, gëzim, ato nuk jepen, por nënkuptohen nga situatat e krijuara.                                 Kjo mban gjallë emocionin gjatë leximit.                                                                                          Proza ka mjaft ndjenjë e dhembje të sinqertë, gjë që e tërheq lexuesin. Këto tipare lidhen në radhë të parë me natyrën artistike të autorit. Uniteti dhe vijimësia e jetës dhe reflektimi i tyre në proçesin letrar janë gjithashtu një dëshmi unike e autorit i cili vazhdon të mbërthejë lexuesin të cilët joshen me prozën dhe kuptimin e qartë dhe inteligjent të shpirtit njerëzor.Autori ka arritur të flasë  në mënyrë të mahnitshme  për një temë të komplikuar dhe universale. Përmes tij autori përpiqet të sjellë një panoramë të kontekstit jetësor. Në rreshtat e tij shfaqet një diversitet brezash, duke dashur që të përçojë këndvështrime të ndryshme, duke dërguar mesazhe që kurrë nuk duhet të humbasësh në shkronjat e jetës, sepse ato janë aq të ngatërruara dhe të pakuptimta por shpresa i vendos aty ku duhet. Shpresa na mban gjallë. Ajo është gërshetimi i të mirave në këtë jetë. Gjithmonë shpreso e  mos i humb shpresat, sepse jeta ka shumë sfida dhe ne duhet t’i përballojmë ato sfida. Gjithmonë duhet ta kesh shpresën dhe durimin të shpresosh për një të ardhme sa më të mirë. Kjo do të thotë se ende në shpirt ke një dritë  e cila quhet ‘shpresa’.                  

Bota shpirtërore, ndjenjat dhe dëshirat e saj nuk duhen të ndrydhen e të shuhen, ndryshe shfaqja e tyre shkakton plagë në shoqëri. Kështu, ajo nuk  është një skllave, që duhet të lindë fëmijë të cilët do të bëhen përsëri viktimë e këtyre ligjeve të egra sunduese. Elena, ashtu si qindra e mijëra vajza, vuan nga këto ligje të egra, që nuk pyesin për ndjenjat, për dashurinë e për dinjitetin e saj. Po në dallim nga ato, ajo nuk do të nënshtrohet, nuk do të mbysë gjithçka që për të është e shenjtë dhe nis të kundërvihet. Kundërvënia ndaj rregullave e ligjeve fillon që me dëshirën e saj për t’u bashkuar me ëndrrën e jetës, me përpjekje për ta arritur atë , me protestën për të mos u ndëshkuar më. Gjithnjë, e fyer vazhdimisht nga telat me gjemba, e fyer nga çadra, e papërfillur dhe e përbuzur nga shoqëria, ajo shpreson... Nuk e ndaloi të plotësojë objektivin që i bëri vetes. Nuk e ndaloi, të luftojë në rrethana që ishin të egra për të. Nuk e ndaloi, të dinte se ç’është të jesh një vajzë e re në Shqipëri. U bë e fortë , kur të tjerët donin ta shtypnin me këmbë. U bë e fortë, kur të tjerët mendonin se është një vajzë e aq më keq një jetime. U bë e fortë, kur mendohej se ajo nuk mund të çante në egërsinë e këtij realiteti të vrazhdë. U bë e fortë për të mbrojtur vazhdimësinë e jetës. Për të mbajtur lart krenarinë dhe dinjitetin. U bë e fortë për shumë gjëra, ama veproi me mendjen e një femre. Ajo që bën dhe e ndjen është ajo që duhet.Nuk u bë rob i fatalizmit dhe nuk e lë veten të bjerë në boshin e asgjëje. U dha me gjithë shpirt asaj që e do me gjithë zemër dhe do të shoh dritë. Ushqeu me dritë gjithçka që jeta i kredh në terr dhe se bashkë me veten kishte çliruar prej kësaj robëria edhe ata që sjellin farën e së mirës  që na përket të gjithëve. Jeta është gjithçka që kërkon prej saj. Ajo nuk lejoi kurrë që shpresa  t’i kthehej në humbje dhe humbja në një vështrim të mjegullt, kur çdo gjë e ligjshme kthehet në rrënojë të lirisë dhe jetës së lirë, kur ëndrat zbrazen edhe nga impulsi instiktiv i ripërtëritjes, kur të  mos ndihej e panevojshme, ngaqë  e ka të nevojshme të mos shpërfillet nga bota dhe kotësia e saj rrënqethëse. E ardhmja duket kaq magjike e mistershme sa mezi presim të zgjatim duart e ta përkëdhelim ta bëjmë tonën të jetojmë çdo çast të saj me pasion e entuziasëm, të ndjejmë lumturinë por edhe lotët. Çdo ditë zgjohemi me një ëndër të re, çdo mëngjes një tjetër ylber duam të kapërcejmë, kurrë nuk ngopemi, se për ne gjërat janë kaq të bukura krejt të vërteta...

 

Marjana  Misha

Gusht 2017

 

Perkundjet e henes

Monday, 16 October 2017 13:05

Kjo jave tek shtepia botuese “ADA” nis me nje liber te bukur me fabula te autores Oltjona Selamaj

Autore: Oltjona Selamaj

Redaktoi: Oltjona Selamaj

Ilustrimet: Fabjola Bramo

 

Botimi i parë, 2017

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 17x24cm

 

               

Botimet ADA

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë,  tetor 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese ADA

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Selamaj, Oltjona

Përkundjet e hënës : fabula / Oltjona Selamaj. – Tiranë : Ada, 2017

64 f. : me il. ; 24 cm.

ISBN 978-9928-244-38-3

1.Letërsia shqipe         2.Fabula

821.18 -191​

 

Parathënie

 

 

Autorja dhe redaktorja Oltjona Selamaj, është krijuese e gjashtë vëllimeve poetike, me titujt:

1-‘’Panorama e shpirtit’’

2-‘’Angelica luce’’-‘’Angelic light’’

3-‘’Shija e lirisë’’

4-‘’Lermëni të prehem’’

5-‘’Rënkimet e vjeshtës’’

6-‘’Saggezza popolare’’, libër me fjalë të urta, përkthyer e përshtatur prej saj, nga italishtja në shqip.

Mirëpo, Oltjona Selamaj, ka një sens humori të spikatur, edhe nje dashuri të herëshme për fabulën, me të cilën është rritur në fëmijëri dhe paraqitet së fundmi, në vëllimin e saj të shtatë.

Ky vëllim, titullohet:’’Përkundjet e hënës’’, dhe përmban disa fabula humoristike, me shumë mesazhe pozitive brenda, të cilat janë vendosur në gojët e personazheve, tek të cilët, Oltjona, ka vendosur dialogjet përkatëse, duke i përcaktuar secilit syresh, rolin e vet, duke iu referuar roleve të njerëzve në jetën reale. Personifikimet e gjetura, dhe dialogjet plot humor të këtij vëllimi, do të shoqërojnë lexuesin relativisht të rritur në moshë, pasi këto fabula, janë konceptuar për një moshë të caktuar.

Gjetja e figurave letrare, duket se vjen krejt natyrshëm për autoren, e cila ka një rrjedhshmëri të pastër krijuese , që deshifrohet në menyrë të menjëherëshme, dhe të bën të lundrosh me lehtësi në personazhet e saj komikë.

Ajo, luan kaq bukur me personazhet e saj kafshë, saqë të zgjon imagjinatën, e të jep një kënaqësi të jashtëzakonshme, plot ndjesi humoristike e satirë, tek godet veset dhe veprimet jo të mira njerëzore, pasi dihet se morali i fabulave, ka si qëllim, pikërisht luftën ndaj veseve të këqija humane, si: smira, zilia, xhelozia, egoizmi, mendjemadhësia, etj si këto.

Autorja, i dënon edhe në fabul këto vese të këqija, sikurse i dënon në jetën reale.

Vërtetësia e karakterit të saj, në jetën reale, haset, në mënyrën sesi ajo shkruan në përgjithësi, dhe reflektohet më së miri, në fabulat e saj, në veçanti.

Shkroi DENILU, shkrimtar, e psikolog.

Lexim të këndëshëm të nderuar lexues.