A+ R A-
Libra

Libra

Poezi emigranti

Saturday, 21 October 2017 14:36

Këtë fundjavë nga shtëpia botuese ADA, libri më i fundit i saj:

 

Autor: Joho Mollanji

Redaktor: Ilmi Dervishi

Recensa: Natasha Ilia

 

Botimi i parë, 2017

Përgatiti për botim: Roland Lushi

 

Formati : 14x20cm

 

Botimet ADA

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë, tetor 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese ADA

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Mollanji, Jaho Poezi emigranti :

poezi / Jaho Mollanji ;red. Ilmi Dervishi.

– Tiranë : Ada, 2017

60 f. ; 20 cm.

ISBN 978-9928-244-41-3

1.Letërsia shqipe   2.Poezia

                 821.18 -1

 

Poezi të shkruara me mall...

 

                                                                 Nga NATASHA  ILIA

 

Me poezimë e Jaho Mollanji jam njohur ka vite, falë rrjeteve sociale e sidomos me publikimet në Fb. Është një poezi që e kam lexuar me emocion,sidomos ata me temë atdhedashurisë, plagët e emigrimi, mallin e  dhimbjen për vendlindjen.

Duke qënë vetë Jaho emigrant në Itali disa vite  e ka ndjerë dhë  me shpirt e zemër, ashtu si çdo emigrant shqipëtar kudo që jeton e punon. Edhe ai që është në amerikë, francë, gjermani apo në greqi ndonse me ndryshim page apo kushte jetese më të mira, apo letësim në lëvizje, nga ana shpirtërore është e njëtë, po ajo dhimbje e mall për vendlindjen e njerzit e tij.

Në poezitë Bilbili i Oparit, Për Korçën time, Lulja e Oparit   gjenë çdo emigrant vetën e tij, mallin për vendlindjen e tij.

                Jam larguar por s’ jamë tretur,

                Shpirti qetësi s më ka gjetur,

                Jam i lodhur e i munduar,

                Në vende të huaja duke punuar.

Janë vargje që të emocionojnë e të vënë në mendime gjithësejcilin që i lexon. Tematika e poezive është e gjërë. Poezi si, Moj e bukur, Voskopoj, Ç’ja thoshte bilbili,  Loti e të tjera, janë poezi të realizuara artistikisht, të shkruara me frymëzim. Poeti Jaho Mollanji jeton e punon në Itali, por shpirti e zemra janë në Shqipëri. Edhe ëndërrat, edhe kujtimet, edhe poezinë e ka këtu si te poezia, Shqipëria, Për ty, Amaneti i moshës, etj. Jeton me shqetësimet e kombit si te poezia, Për Kosovën, Çamëri  por përjeton  me gëzim zhvillimin e vendit, ashtu siç merakoset për ç’ka  nuk ecën mirë. Poeti ndjen dhimbje për ndarjen nga jeta të njerzëve të tij por edhe për poetin Dritëro Agolli ndjen dhimbje dhe shkruan poezi:

                Mbeta pa fjalë,

                Kur e dëgjova,

                na u mbyll një dritare,

                Vdekje, na helmove.

 

Në poezinë e tij gjen krenarin për vendin, gjen erën dhe ngrohtësinë e diellit, gjen erën dhe bukurinë e luleve, nga më të bukurat si Lulja e Oparit.

Duke i  uruar suksese në krijmtari mendoj se poezia e Jaho Mollanji është një poezi që duhet lexuar sidomos nga ne Emigrantët.

DRITËHIJE SHPRESE

Friday, 20 October 2017 15:59

 

Titulli: Dritëhije shprese

Autor: Besnik Bedollari

E-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

 

Redaktor & Recensent: Marjana Misha

Kopertina: Erald Deliu

 

©Të gjitha të drejtat i përkasin autorit

ISBN: ISBN 978-9928-244-40-6

Botimi i parë, 2017

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 14x20cm

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese “ADA”

 

 

               

Botimet ADA

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë,  tetor 2017

 

 

 

TË GJITHA LIBRAT E SHTËPISË BOTUESE “ADA” GJENDEN NË BIBLIOTEKËN KOMBËTARE

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Bedollari, Besnik

Dritëhije shprese : novelë / Besnik Bedollari ;

red. Mariana Misha. – Tiranë : Ada, 2017

80 f. ; 20.5 cm.

ISBN 978-9928-244-40-6

1.Letërsia shqipe   2.Tregime dhe novela

                 821.18 -32

 

Jetë!

Një shans i vetëm që i jepet njeriut nga natyra. Një çast kalimtar dhe i shkurtër për të përgjithshmen, por mjaftueshëm i gjatë për njeriun në veçanti. Ndaj duhet jetuar me besim e optimizëm, me shpresë e pasion,… e vlerësuar e mbi të gjitha me dashuri!

Vlerëso çdo moment të saj dhe jepi frymëmarrje motivit!

Jepi fuqi hapit të saj, në një rrugë të vështirë!

....dhe fali dashurinë e munguar edhe atëherë kur nuk e ke pranë....!!!

 

Autori

 

 

Si një piktor që luan me mjeshtëri me dritën dhe hijet mbi telajo, autori i përdor ato me delikatesë në veprën e tij. Dashuria është ndjenja më e bukur e më fisnike që natyra i ka dhuruar njeriut. Po ajo ka gjendjet e saj, që nga lumturia , ëndrrat, shpresat, e autori di të kalojë bukur nëpër këto gjendje. Ai tregon  për forcën dhe dinjitetin e shpirtit të njeriut. Me simbolikën e tij ai trajton pyetjen e madhe, se deri ku duhet të shkojë njeriu, deri ku duhet të guxojë? Vihet re dialogimi me vetveten që përbën një veçori tjetër të personazheve. Edhe në qoftë se personazhet ndiejnë frikë, gëzim, ato nuk jepen, por nënkuptohen nga situatat e krijuara.                                 Kjo mban gjallë emocionin gjatë leximit.                                                                                          Proza ka mjaft ndjenjë e dhembje të sinqertë, gjë që e tërheq lexuesin. Këto tipare lidhen në radhë të parë me natyrën artistike të autorit. Uniteti dhe vijimësia e jetës dhe reflektimi i tyre në proçesin letrar janë gjithashtu një dëshmi unike e autorit i cili vazhdon të mbërthejë lexuesin të cilët joshen me prozën dhe kuptimin e qartë dhe inteligjent të shpirtit njerëzor.Autori ka arritur të flasë  në mënyrë të mahnitshme  për një temë të komplikuar dhe universale. Përmes tij autori përpiqet të sjellë një panoramë të kontekstit jetësor. Në rreshtat e tij shfaqet një diversitet brezash, duke dashur që të përçojë këndvështrime të ndryshme, duke dërguar mesazhe që kurrë nuk duhet të humbasësh në shkronjat e jetës, sepse ato janë aq të ngatërruara dhe të pakuptimta por shpresa i vendos aty ku duhet. Shpresa na mban gjallë. Ajo është gërshetimi i të mirave në këtë jetë. Gjithmonë shpreso e  mos i humb shpresat, sepse jeta ka shumë sfida dhe ne duhet t’i përballojmë ato sfida. Gjithmonë duhet ta kesh shpresën dhe durimin të shpresosh për një të ardhme sa më të mirë. Kjo do të thotë se ende në shpirt ke një dritë  e cila quhet ‘shpresa’.                  

Bota shpirtërore, ndjenjat dhe dëshirat e saj nuk duhen të ndrydhen e të shuhen, ndryshe shfaqja e tyre shkakton plagë në shoqëri. Kështu, ajo nuk  është një skllave, që duhet të lindë fëmijë të cilët do të bëhen përsëri viktimë e këtyre ligjeve të egra sunduese. Elena, ashtu si qindra e mijëra vajza, vuan nga këto ligje të egra, që nuk pyesin për ndjenjat, për dashurinë e për dinjitetin e saj. Po në dallim nga ato, ajo nuk do të nënshtrohet, nuk do të mbysë gjithçka që për të është e shenjtë dhe nis të kundërvihet. Kundërvënia ndaj rregullave e ligjeve fillon që me dëshirën e saj për t’u bashkuar me ëndrrën e jetës, me përpjekje për ta arritur atë , me protestën për të mos u ndëshkuar më. Gjithnjë, e fyer vazhdimisht nga telat me gjemba, e fyer nga çadra, e papërfillur dhe e përbuzur nga shoqëria, ajo shpreson... Nuk e ndaloi të plotësojë objektivin që i bëri vetes. Nuk e ndaloi, të luftojë në rrethana që ishin të egra për të. Nuk e ndaloi, të dinte se ç’është të jesh një vajzë e re në Shqipëri. U bë e fortë , kur të tjerët donin ta shtypnin me këmbë. U bë e fortë, kur të tjerët mendonin se është një vajzë e aq më keq një jetime. U bë e fortë, kur mendohej se ajo nuk mund të çante në egërsinë e këtij realiteti të vrazhdë. U bë e fortë për të mbrojtur vazhdimësinë e jetës. Për të mbajtur lart krenarinë dhe dinjitetin. U bë e fortë për shumë gjëra, ama veproi me mendjen e një femre. Ajo që bën dhe e ndjen është ajo që duhet.Nuk u bë rob i fatalizmit dhe nuk e lë veten të bjerë në boshin e asgjëje. U dha me gjithë shpirt asaj që e do me gjithë zemër dhe do të shoh dritë. Ushqeu me dritë gjithçka që jeta i kredh në terr dhe se bashkë me veten kishte çliruar prej kësaj robëria edhe ata që sjellin farën e së mirës  që na përket të gjithëve. Jeta është gjithçka që kërkon prej saj. Ajo nuk lejoi kurrë që shpresa  t’i kthehej në humbje dhe humbja në një vështrim të mjegullt, kur çdo gjë e ligjshme kthehet në rrënojë të lirisë dhe jetës së lirë, kur ëndrat zbrazen edhe nga impulsi instiktiv i ripërtëritjes, kur të  mos ndihej e panevojshme, ngaqë  e ka të nevojshme të mos shpërfillet nga bota dhe kotësia e saj rrënqethëse. E ardhmja duket kaq magjike e mistershme sa mezi presim të zgjatim duart e ta përkëdhelim ta bëjmë tonën të jetojmë çdo çast të saj me pasion e entuziasëm, të ndjejmë lumturinë por edhe lotët. Çdo ditë zgjohemi me një ëndër të re, çdo mëngjes një tjetër ylber duam të kapërcejmë, kurrë nuk ngopemi, se për ne gjërat janë kaq të bukura krejt të vërteta...

 

Marjana  Misha

Gusht 2017

 

Perkundjet e henes

Monday, 16 October 2017 13:05

Kjo jave tek shtepia botuese “ADA” nis me nje liber te bukur me fabula te autores Oltjona Selamaj

Autore: Oltjona Selamaj

Redaktoi: Oltjona Selamaj

Ilustrimet: Fabjola Bramo

 

Botimi i parë, 2017

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 17x24cm

 

               

Botimet ADA

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë,  tetor 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese ADA

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Selamaj, Oltjona

Përkundjet e hënës : fabula / Oltjona Selamaj. – Tiranë : Ada, 2017

64 f. : me il. ; 24 cm.

ISBN 978-9928-244-38-3

1.Letërsia shqipe         2.Fabula

821.18 -191​

 

Parathënie

 

 

Autorja dhe redaktorja Oltjona Selamaj, është krijuese e gjashtë vëllimeve poetike, me titujt:

1-‘’Panorama e shpirtit’’

2-‘’Angelica luce’’-‘’Angelic light’’

3-‘’Shija e lirisë’’

4-‘’Lermëni të prehem’’

5-‘’Rënkimet e vjeshtës’’

6-‘’Saggezza popolare’’, libër me fjalë të urta, përkthyer e përshtatur prej saj, nga italishtja në shqip.

Mirëpo, Oltjona Selamaj, ka një sens humori të spikatur, edhe nje dashuri të herëshme për fabulën, me të cilën është rritur në fëmijëri dhe paraqitet së fundmi, në vëllimin e saj të shtatë.

Ky vëllim, titullohet:’’Përkundjet e hënës’’, dhe përmban disa fabula humoristike, me shumë mesazhe pozitive brenda, të cilat janë vendosur në gojët e personazheve, tek të cilët, Oltjona, ka vendosur dialogjet përkatëse, duke i përcaktuar secilit syresh, rolin e vet, duke iu referuar roleve të njerëzve në jetën reale. Personifikimet e gjetura, dhe dialogjet plot humor të këtij vëllimi, do të shoqërojnë lexuesin relativisht të rritur në moshë, pasi këto fabula, janë konceptuar për një moshë të caktuar.

Gjetja e figurave letrare, duket se vjen krejt natyrshëm për autoren, e cila ka një rrjedhshmëri të pastër krijuese , që deshifrohet në menyrë të menjëherëshme, dhe të bën të lundrosh me lehtësi në personazhet e saj komikë.

Ajo, luan kaq bukur me personazhet e saj kafshë, saqë të zgjon imagjinatën, e të jep një kënaqësi të jashtëzakonshme, plot ndjesi humoristike e satirë, tek godet veset dhe veprimet jo të mira njerëzore, pasi dihet se morali i fabulave, ka si qëllim, pikërisht luftën ndaj veseve të këqija humane, si: smira, zilia, xhelozia, egoizmi, mendjemadhësia, etj si këto.

Autorja, i dënon edhe në fabul këto vese të këqija, sikurse i dënon në jetën reale.

Vërtetësia e karakterit të saj, në jetën reale, haset, në mënyrën sesi ajo shkruan në përgjithësi, dhe reflektohet më së miri, në fabulat e saj, në veçanti.

Shkroi DENILU, shkrimtar, e psikolog.

Lexim të këndëshëm të nderuar lexues.

 

 

Flaka e shpirtit

Saturday, 14 October 2017 12:51

Titulli: Flaka e shpirtit  

Autori : Servet Gjyzeli

Redaktor: Demir Gjergji

 

Botimi i parë, 2017

ISBN: 978-9928-244-36-9

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 14x20cm

Të gjitha të drejtat i takojnë autorit  

 

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tetor, 2017

 

Të gjithë librat e shtëpisë botuese “ADA” gjenden në Bibliotekën Kombëtare

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Gjyzeli, Servet

Flaka e shpirtit : poezi / Servet Gjyzeli ;

red. Demir Gjergji.

– Tiranë : Ada, 2017

60 f. ; 20 cm.

ISBN 978-9928-244-36-9

1.Letërsia shqipe  2.Poezia

             821.18 -1

 

Shtypur në shtypshkronjën e shtëpisë botuese “ADA”

 

Përmendësh

 

I pasur dhe i bukur. Kështu vjen në shqip emri i mikut të jetës dhe bashkëvendasit tim,

Servet Gjyzeli. E njoh mirë dhe përsëri kam ç’të njoh tek ky mik, sepse brenda shpirtit dhe karakterit të tij ka plot kthina, ngjitje, zbritje, përmasa, dritë, hije, ka kaltërsi e zemërim dallgësh, ka dhe fëshfërima e gjelbërime toke, ka edhe nisje rrugësh të gjata, ka edhe mbërritje të dështuara, por më së shumti, triumfuese, ka psherëtima, ashtu siç ka frymë këngësh e muzikë. Zbulimi i tyre tek Serveti është e mundshme në disa mënyra, por më e mira e tyre është ajo nëpërmjet qëndrimit me të në një bisedë të zakonshme, duke hyrë në poezinë e tij.

Në fakt, poezia te Serveti nuk shfaqet me mëtimin e poetit. Madje, do të thosha se ai, më mirë do t’i vinte ta quanin, bie fjala,  detar,  se sa poet. Gjatë gjithë jetës së tij ai ka shkruar pothuaj vetëm këto poezi që ju, të dashur lexues, keni mundësi t’i shijoni në këtë libër, për botimin e të cilit, më shumë ka ndikuar këmbëngulja ime, se dëshira e tij. Poezia për Servetin nuk është mani për t’u dukur, përkundrazi, është mënyrë për të fshehur dhimbjen ose lotin, mërzinë apo zemërimin. Ai ka një lidhje të ngushtë me detin, po aq sa me tokën dhe me natyrën në përgjithësi. Mbase kjo lidhje e ka mësuar se si ta shfryjë zemërimin, ta shfaqë bukur mallin,  ta shuajë brengën, apo ta zbusë dhimbjen e shpirtit. Në kohë zemërimi, furtunash dhe stuhish, deti përplaset pas bregut zhurmshëm e me forcë duke nxjerrë prej thellësive të tij shumë nga misteret e veta: alga, korale, guaska, madje dhe perla. Kështu dhe Serveti, në çaste emocionesh të forta thërret poezinë dhe, nëpërmjet saj, në vend të lotëve, psherëtimave, dënesave e rënkimeve, që nuk i shkojnë për shtat paraqitjes së tij, nxjerr nga shpirti poezinë. Ja një gjendje që na ndihmon ta ilustrojmë këtë që sapo thamë:

 

Sytë hap e tjetër botë,

Më rishfaqet krejt papritur.

 

Paralelizmi është sa i prekshëm, aq edhe i gjetur me finesë poeti. Fakti që Serveti gjatë gjithë jetës së deritanishme ka shkruar vetëm këtë libër, është shprehje e karakterit të tij të fortë prej burri që di të dashurojë, të vlerësojë shpirtin dhe bukurinë jo me tra-la-la-ra dhe lustër të jashtme, por me gjithë zemër, pa shtirje e komplimente bajate. Kjo është edhe arsyeja që poezia e tij është e thjeshtë dhe njëherësh e ngarkuar me ndjenjë dhe emocione të fuqishme. Hapësirat e universit, hëna, yjet, dallgët, rruga, stinët, shiu, era, gjethet, ëndrrat, plagët, zogjtë, ditët, netët, retë janë elemente që i japin krijimeve të tij atë limfë të domosdoshme jetësore për të shprehur dhe për të komunikuar. Veç kësaj, forma e këtyre poezive ka brenda harmoninë e muzikës, ritmin e frymëmarrjes dhe lëvizjes që e afron me poetikën e traditës sonë, duke i dhënë njëherësh atë sharm bashkëkohor që e bën të mirëpritur dhe të dashur për të gjithë brezat e lexuesve. Vetë autori i mban mend përmendësh pothuaj të gjitha poezitë e këtij libri, sepse, siç kam vënë re më lart, ai e “shkruan” më parë në mendje poezinë, pastaj e hedh në letër. Kjo mënyrë krijimi u ka dhënë këtyre poezive privilegjin për t’u mësuar lehtësisht përmendësh edhe nga lexuesi.

 

Do t’i sjell dallëndyshet,

Veshur me petkun e zi,...

 

Vargje të tilla plot ritëm, ndjenjë  e muzikalitet, të mbeten në mendje për të mos u harruar që në leximin e parë.

Me një fjalë, kjo poezi, ashtu siç është shkruar gjithkund e në rrethana interesante: në rrugë, në breg të detit, në shtrat, para gjumit, në tryezën e ngrënies apo në kuvertën e anijes, po ashtu mund të lexohet edhe gjatë udhëtimit, edhe gjatë ëndërrimit, në pritje të diçkaje të bukur apo të trishtuar.

I pasur dhe i bukur. Kështu vjen në këtë libër miku i jetës dhe bashkëvendasi im Servet Gjyzeli.

                              

                                           Demir Gjergji

 

                                           Tiranë, gusht, 2017

 

 

UNE MENDOJ...

Tuesday, 19 September 2017 15:35

Muça Vladimir – UNË MENDOJ

(Vëzhgime të një tranzicioni letrar)

Email: Vladimir_muca@yahoo. com

 

                             

 

 

Redaktor: Fatmir Minguli

Lektor: Fatmir Minguli

Korrektore letrare: Engjëllushe Karaj

Punoi në kompjuter: Enio Hoxhaj

Kopertina punoi: Enio Hoxhaj

 

Botimi i parë 2017

ISBN: 978-9928-244-35-2

 

            Shtëpia botuese “ADA”

            Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

            Cel: 068 22 190 16

            Tiranë, shtator 2017

 

© Të gjitha të drejtat janë të autorit

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese ADA

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Muça, Vladimir Unë mendoj :

(vëzhgime të një tranzicioni letrar) /

Vladimir Muça. ; red. Fatmir Minguli

Tiranë : Ada, 2017

504 f. ; 20 cm.

ISBN 978-9928-244-35-2

1.Letërsia shqipe 2.Kritika, interpretimi

                      821.18 .09

 

Te gjitha librat e Shtepise Botuese “ADA” gjenden ne Biblioteken Kombetare

 

 

 

 

A- PËRQASJA E ROMANIT TË SOTËM SHQIPTAR DREJT RISIVE MODERNE

 

1- Faik Ballanca në gjurmime moderne

(mbi disa risi të romanit “Nomeja e largët”)........................... 11

2- Lajtmotivi i mbijetesës në një roman bashkëkohor

(vëzhgime letrare mbi romanin “Gruaja e shiut”

të Mjeshtrit të Madh Bashkim Hoxha)................................... 27

3- Psikanaliza dhe  déjà vu-ja letrare e një romani

(mbi romanin “Eklipsi i hënës” të Skënder Drinit”)................ 44

4- Jeta e sotme dhe ecuritë e prozës

realiste-ekzistenciale në substancën e re kohore

(mbi novelën (Romani) “Stina e divorceve” të Skënder Temalit)       58

5- Nacionalizma si aspekt shoqëror në një roman historik

(ese mbi romanin “Çamëria klithmë e mbytur” të Kadri Aliut). 69

6- Këndvështrime të reja të një romani nën kontekstin historik

(refleksione mbi romanin

“Lorika virgjëresha e Voskopojës” të Niko Simakut)............... 77

7- Kumtet jetësore në kaleidoskopin e një romani

(ese mbi romanin “Loja mëkatit”

të Mjeshtres së Madhe të Penës Vilhelme Vranari Haxhiraj)..... 85

8- Satirë dhe humor romanesk me inovacion rrëfimtar

(refleksione mbi romanin

“Kryetari i madh” të Mjeshtrit të Madh Gjergj Vlashi)............. 93

9- Shtjellat e aktualitetit në një roman fabulist

(disa vëzhgime mbi romanin

“Të babëziturit” të Shefik Myftiut)....................................... 101

10- Diktatura demokratike dhe substanca shoqërore

e një romani (ese në vend të parafjalës mbi romanin

“Edlira” të (Hamdi) Erjon Muçës)......................................... 105

11- Roman si déjà vu e një jete

(mbi romanin “Ankthi i së vërtetës”

të Mjeshtres së Madhe të Penës Vilhelme Vranari Haxhiraj)..... 111

12- Deheroizimi letrar dhe kujtesat historike

(një ese në vend të një përshëndetjeje për romanin

“Teuta e Ilirisë” të prof. dr. Resmi Osmanit. ......................... 130

13- Dypersonaliteti dhe shembujt e kundërshtisë

(ese në vend të një përshëndetjeje në romanin

“Passio” të Anton Gojxhajt)................................................ 135

14- Filozofia e ekzistencializmit në kuadrin

e një absurdi total

(recencë e romanit “Iluzion optik” të (Hamdi) Erjon Muçës).... 142

15- Dramaciteti lirik dhe natyraliteti ekzistencial

– dukuri e romanit të ri shqiptar........................................... 147

 

B- PROZAT TREGIMTARE ME DUKURI MODERNE BIO SHQIPTARE

 

16- Këndvështrime të veçanta në të vërteta historike

(një email mjeshtrit të madh dr. Moikom Zeqo

mbi librin “Ofelia me mjekërr”)........................................... 161

17- “Papagajt e Nembrotit” Profili Krijues i Moikom Zeqos

(mbi librin “Papagajt e Nembrotit”

të Mjeshtrit të Madh dr. Moikom Zeqo)................................. 163

18- Sfida e një proze të shkurtër në letërsinë bashkëkohore

(vëzhgim rreth librit “Aksion në shkumën e vaskës”

të Sazan Golikut)............................................................... 166

19- Një urim dr. Moikom Zeqos nga “Eunukët ëngjëllorë”

 për vitin 2014 (një ese në vend të një emaili”....................... 173

20- Një ese në vend të një dialogu

(mbi librin “… edhe kuajt bëjnë dashuri” të Vasil Premçit)...... 176

21- Parabola infinite nga një rreze drite me spektra të veçantë

(Refleksione nga novela “Vajza që trazoi jetën time”

 të Lulzim Hajdarit)........................................................... 186

 

C- PARADIGMA TË POEZISË MODERNE NË POEZINË SHQIPTARE

 

22- Sfida e një rrugëtimi poetik (mesazhe nga libri

“Centauri i ri” i Mjeshtrit të Madh dr. Moikom Zeqo)............. 195

23- Lirika e dashurisë – nocionet dhe risitë e saj

(mbi disa përqasje të reja të lirikës së Skënder Rusit).............. 211

24- Të përbashkëta dhe dallime lirike (disa raporte

poetike mes Frederik Reshpjes dhe Nikolla Spatharit)............. 220

25- Prirje enciklopedike brenda një teksti poetik

(refleksione për një email)................................................... 232

26- Lirizmi atdhetar në sinoptikën e një poeti

(rreth dukurive të reja lirike të Mjeshtrit të Madh

poetit Agim Mato)............................................................. 235

27- Prurje të reja neofuturiste në natyralitetin shqiptar

të poezisë (diskutim krijues mbi krijimet e Ilir Pajës

në klubin e Artistëve dhe Shkrimtarëve Durrës)...................... 249

28- Personaliteti poetik në një kontekst të ri kohor

(refleksione mbi librin “Koncert në narkozë” të poetit Vaso Papaj)    252

29- Inteligjencë e koncepte të reja poetike

në një stad premtues (diskutim krijues

në KSHA Durrës mbi prurjet e reja

të poetes gjimnaziste Adi Hoxha)......................................... 256

30- Fontanat e dramacitetit social e lirik të një poeti

(mbi krijimtarinë poetike të Maku Pones).............................. 260

31- Ditarët poetikë në analizën e një shoqërie

(rreth dy librave të poetit Agim Bajrami)............................... 276

32- Lirika në “kurthin” e risive estetike dhe stilistike

(vëzhgime rreth librit “Bregu i heshtjes”

i autores Mimoza Çekiçi Rista)............................................ 288

33- Poezi me dukuri të reja monokolonë

(refleksione mbi librin “U jepen udhëve” të poetes Vera Istrefi)        297

34-Triniteti Bijë-Femër-Nënë dhe modeli i njeriut në poezi..... 304

35- Poema si rrëzëllimë e shpirtit jonian

(ese në vend të një përshëndetjeje për Bardhyl Maliqin).......... 312

36- Inteligjenca poetike dhe tradita në poezi

(refleksione mbi librin “Ishull në terr” të Xhelal Ademit,

botimi “Feniks”, Kërçovë, 2013)......................................... 317

37- Imazhe idelike dhe dramacitet

(vëzhgime mbi lirikat “Me sytë e ëndjes”

të poetes gjilanase Lindita Ramushi)..................................... 327

38- Universaliteti i një gjethi

(rreth vëllimit “Në fytyrën e një gjethi”

të Sabit Rustemit, botim i shtëpisë botuese

“Beqir Mysliu” Gjilan)....................................................... 334

39- Risitë e një tranzicioni poetik në përthyerje të befta

 poetike (mbi vëllimin “Herbarjume dashurie”

të poetit Nazmi Roli)......................................................... 343

40- Lirizmi shumë dimensional në rrugëtimin poetik

të Kalosh Çelikut (refleksione mbi mbledhëtarin

antologjik “Grua vere”, botim i SH. B. “Asdreni”, Shkup)...... 354

41- Kur trilli poetik investigon universe lirike

(refleksione rreth librit “Krihem në sytë e tu”

të poetit Riza Çato)............................................................ 365

42- Diversiteti dhe hapësirat lirike

(vëzhgime mbi librin “Nënë ti hije e kaltërt prej loti”

e poetit shqiptaro- amerikan Luigj Çekaj,

botim i entit botues “Marina publishing SHBA”).................... 371

43- Poezia sklupturale haiku dhe ekstraktet vargëzuese

(ese mbi krijimet haiku të Milianov Kallupit)........................ 384

44- Tranzicioni estetiko–stilistik në poezi

(mbi vëllimin “Natë pa hënë” e poetes Hava Ajdini,

botim i entit “Feniks”, Kërçovë).......................................... 389

45- Baki Ymeri dhe letërsia si kujtesë historike

e zgjim kombëtar

(një komunikim elektronik nga një buqetë poetike)................ 396

46- Poezia për fëmijë si kushtëzuese e arsimimit,

edukatës dhe njohurive enciklopedike

(mbi librin “Shporta me vishnje” të Shahbaze Vishajt,

botim “Faik Konica”, Prishtinë)........................................... 404

47- Gjëegjëza si kontribute i testeve të inteligjencës

(mbi librin me gjëegjëza të Nikolla Spatharit”........................ 414

 

D - SPROVË VLERËSUESE

 

48- Dramaciteti liriko-shoqëror i një drame

(mbi dramën “Çapini” të prof. Nehas Sopaj

në vend të një përshëndetjeje).............................................. 421

49- Kulturologjia dhe nacionalizmi shoqëror

si tërësi unitare (rreth librit “Dhe zoti po flet shqip”

të Mjeshtrit të Madh Azgan Haklaj)...................................... 428

50- Luarasi dhe saga kulturologjike ndër shekuj .................... 433

51- Atelie origjinale me vizione të veçanta

(mbi portretin artistik të piktores Shpresa Milaqi Bajko).......... 457

52- Jo nostalgji por novitet i një kulture

që s′duhet humbur (refleksione mbi monografinë

e Fran Ukcamës “Emblema e këngës qytetare fierake”)........... 467

53- Argumente tekstuale historikisht të gjithëpranuara

(mbi librin “Grabova e bukur me arumunë”

të historianit Meçan Hoxha)................................................ 475

54- Alkimia e fjalëve në Kaleidoskopin e një shkrimtari

(ese për shkrimtarin Daut Hoxha në 80-vjetorin e lindjes)........ 483

55- Ekstraktet fondamentale të një etnie

si aksioma të patjetërsueshme në zhvillimin historik

(rreth librit “Latinët e harruar” të Valentin Mustakës).............. 487

56- Kur vendlindja të ndjek si një kambanë (ese)................... 497

57- Dëshmorët e atdheut pjesë e eposit shqiptar (ese).............. 501

 

 

PER JU THUR VARGJE NGA ZEMRA IME

Tuesday, 19 September 2017 15:32

Shoqërisë i duhen poetë, siç i duhen natës yjet.

                                                            Bufler

Autori : Ded Mark Ukaj          

Titulli: Për ju thur vargje nga zemra ime        

           

Botimi i parë, 2017

ISBN: 978-9928-244-16-1

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 14x20cm

Të gjitha të drejtat i takojnë autorit  

 

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë, shtator 2017

 

Shtypur ne shtypshkronjen e Shtepise Botuese “ADA

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Ukaj, Dedë M.

Për ju thur vargje nga zemra ime : poezi /

 Dedë M. Ukaj.

– Tiranë: Ada, 2017

144 f. ; 20 cm.

ISBN 978-9928-244-16-1

1.Letërsia shqipe   2.Poezia

                        821.18 -1

Te gjitha librat e Shtepise Botuese “ADA” gjenden ne Biblioteken Kombetare

 

Dy fjalë për lexuesin

 

Librin me poezi “Për  ju thur vargje nga zemra ime” autori Dedë Ukaj e ka shkruar në periudhën e demokracisë, pas vitit 1991. Për vite me radhë, ka qenë i apasionuar pas profesionit të tij fisnik në fushën e arsimit, por gjatë gjithë jetës nuk e ka harruar kurrë poezinë si mjet për t’i shprehur lirisht mendimet, dëshirat e ndjenjat e veta përmes vargut, pse jo, edhe përndryshe, ditë e cila erdhi në periudhën e demokracisë.

Vite me radhë ka shkruar poezi nga më të ndryshmet, duke paraqitur në to tema me përmbajtje të ndryshme dhe në fund ka bërë përmbylljen e tyre në cikle për formimin e vëllimit poetik.

Këto poezi ia jep në dorë lexuesit për t’u thelluar e për të kuptuar më tej shpirtin e jehonës së vargjeve të tij me anë të të cilit shpreh jo vetëm dashurinë për vendlindjen, por edhe bukurinë e madhështinë  e trevave shqiptare që nga mali, fusha, deti e bregdeti si dhe duke shkruar kujtimet e veta për shokë e njerëz të veçantë në harmonizim të jetës.

Në ciklin “Udhë me zhgënjime” lufton pikëpamjet e veseve  që mbart shoqëria në këtë periudhë. Në ciklin e tretë autori paraqet periudhën kalimtare të një dimri të egër që u kalua pa u kuptuar, vuajtjen gjatë periudhës së monizmit, e cila shoqërohet me ardhjen pranverës së demokracisë, ku autori shkruan për një stinë  të re, për një jetë më të lumtur e më të gëzuar për shqiptarët dhe bën thirrje për ta bërë këtë vend si evropa.

Një cikël ia kushton shqiptarëve të kosovës e luftës së tyre për liri e pavarësi deri në fitore të plotë.

Dhe vjen cikli për fiset dhe pasojat e mbeturinave të kanunit të lekë dukagjinit, i cili edhe sot mbart mbeturina të së kaluarës, që arrijnë deri në vrasje, përmes së cilës bën thirrje për t’u larguar prej tyre mbasi u ka kaluar koha.

Poezitë e ciklit për jetën dhe lumturinë nuk mund të kuptohen pa harmonizimin e tyre me ngjarjet që nxjerr koha në piedestal, për çdo njeri.

Në vazhdimësi autori nuk lë pa përmendur heronjtë dhe dëshmorët e kombit  për t’u kujtuar nga brezi i sotëm, por edhe në të ardhmen.

Në mes të cikleve që nuk përmendëm vjen cikli mbi fetë dhe ekzistencën e kulteve në shqipëri, por, gjithsesi, duhet të krijohet një unitet në popull, sepse të gjitha fetë kanë vetëm një zot” tek i cili besojmë e duhet të besojmë, prandaj duhet të jemi të lidhur e të bashkuar edhe përmes feve e kulteve të ndryshme, sepse jemi shqiptarë e të një gjaku.

Jeta gjithmonë është në ndryshim; siç ka lindje ka edhe perëndim, prandaj çdo njeri duhet të jetë optimist e ta shfrytëzojë sa është në jetë për të mirën e tij, të familjes deri në perëndim të saj.

Me këto vargje autori i ofron mundësinë çdo lexuesi për t’u njohur më tej me mendimet e shprehura në poezitë e këtij vëllimi e në vazhdimësi për krijimtari të re.

 

                                                                                                                                                                                                       Prend Ukaj

                                                       Pjetër Ndreu

Mjellmë në mjegull

Thursday, 07 September 2017 16:46

Nën një titull interesant dhe me nje redaktim nga nje emër i njohur i letrave shqipe, autorja Rakela Zoga (Yzeiri) vjen nën logon e Shtëpisë Botuese “ADA”

 

Titulli: Mjellmë në mjegull

Autore: Rakela Zoga (Yzeiri)

Redaktor: Demir Gjergji

 

©Të gjitha të drejtat i përkasin autores.

ISBN: ISBN 978-9928-244-33-8

 

Botimi i parë, 2017

 

Përgatiti për botim: Roland Lushi

Formati : 13x20cm

               

Botimet ADA

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë,  gusht 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese “ADA”

 

Të gjitha librat e botuar tek Shtëpia Botuese “ADA” gjenden në Bibliotekën Kombëtare

 

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Zoga (Yzeiri), Rakela

Mjellmë në mjegull : poezi / Rakela Zoga (Yzeiri) ;

red. Demir Gjergji. – Tiranë : Ada, 2017

96 f. ; 20 cm.

ISBN 978-9928-244-33-8

1.Letërsia shqipe  2.Poezia

                        821.18 -1

 

 

 

 

Peizazh poetik

 

Dimër Korçe.

Dantellat e dritareve pothuaj puthen me dantellat e dëborës,  ndërkohë që bien mbi kangjella,  plloça,  çati,  flokë,  fusha,  drurë. Dhe kënga “Dëbora zbardhi malet-ë”, s’kuptohet mirë nga ç’drejtim vjen...

Një deriçkë hapet përgjysmë. Fytyra e bukur e një çupke shfaqet me sy të habitur. Sheh borën dhe botën. Brenda sapo ka dëgjuar një përrallë dhe jashtë i duket se përballet me imazhet që ka krijuar prej saj. Është përralla përballë: jeta me të gjitha pamjet,  udhët,  zërat,  shtrigat dhe shtojzovallet. Sytë e habitur të çupkës ndritin nga çudia dhe mrekullia. Merr të dalë,  të vrapojë nëpër këtë përrallë të vërtetë,  por: “Kelaaa,  hajde brenda!”. Del nga përralla, atje brenda, pranë zjarrit, ai zë,  apo është i vërtetë? Gjithsesi bindet,  kthehet e hyn brenda me fluturzat e borës nëpër krela.

 

Pranverë Korçe.

 

Aromat e blirëve janë bërë frymë në ajrin e qytetit. Hyjnë kudo, deri thellë në kraharorin e çupkës,  e cila hap tinëz deriçkën,  hedh sytë në rrugën me plloça, që ndritin duke pasqyruar ngjyrat e luleve dhe kaltërsinë e qiellit dhe ia ther vrapit pas asaj arome. Nga deriçka, prej nga doli, dëgjohet zëri: “Keelaa!”. Por ajo nuk kthen as kryet për ta dëgjuar atë zë. Stuhia e aromës së blirëve ia ka trazuar shpirtin dhe fantazinë. Vrapon e vrapon. Për ku? Për te puthja e parë,  për te aventura e parë? Nuk e di. Vetëm vrapon e vrapon:

 

“Këngë cicërimash, 
Shumëllojshmëri ngjyrash, 
Flakje mendimesh tej...”

 

Poezia i del natyrshëm prej shpirtit, si fryma. Duke vrapuar drejt saj,  ajo vrapon drejt dashurisë,  drejt vetes, drejt botës,  por edhe drejt trishtimeve,  zhgënjimeve,  plagëve,  dhimbjes... Se kështu qenka bota për ata që i shfaqen të kthjellët,  me shpirt të bukur e të tejdukshëm  si kristal...

 

Vjeshtë Korçe.

 

Udhët e kësaj bote të madhe,  të çuditshme,  të errët e të ndritshme paskan qenë shumë të gjata,  me një mijë të papritura,  me ngritje e rrëzime,  me stacione të gabuara e kthesa të rrezikshme. Anash tyre drurët i zhvesh vjeshta nga gjethet e verdha. Shpirti i Kelës zhvishet gjithashtu nga gjëra të shtrenjta e të bukura. Poetja merr frymë thellë, ...ngashëren. Sytë i lagen dhe në rruzujt e lotëve përthyhen peizazhet plot ngjyra trishtimi të vjeshtës.

 

“Tek shkelja gjethet e zverdhura

                 të vjeshtës,

Mendoja të shkelja dhe

             kujtimin tënd.

U zgjua shpirti melankolik i fjetur

Dhe thirri fort: “s’të dhemb, të dhemb!?”

 

Kështu pëshpërit shpirti i Rakelës, sa herë kthehet nga rrugët e gjata të botës, nga dramat dhe magjitë e dashurisë si dhe të gjitha zhgënjimet e tjera që ia ka ngritur jeta si gracka tinëzare shpirtit të saj të çiltër e të kthjellët si kristalet e borës, si qiejt e prillit në vendlindje.

 

Përsëri dimër Korçe.

 

Po ajo deriçkë me kangjella dhe gati po ajo dëborë vegjëlie. Një dorë e shtyn deriçkën tashmë nga jashtë, jo nga brenda. Nuk është dora e çupkës së dikurshme që e tërhiqte për të dalë, është dora e zonjës, e nënës, e qytetares së botës, e poetes, që e shtyn për të hyrë brenda. Dantellat e borës vallëzojnë mbi flokët e saj, malli fryn në frymëmarrje. Kristale prej asaj e bore i bien mbi qerpikë...Shkrijnë për t’u bashkuar me bulëzat e lotëve. Prag fëmijërie në një ag të bardhë dimri. Zonja me shpirt të bukur, poetja çapitet drejt hyrjes, sikur po futet në fëmijëri. Brenda janë të gjithë: disa në kujtesë, disa në jetë. Të gjithë e përqafojnë si të ishte ajo çupka çapkëne, që u nis tinëz drejt enigmave të detit të jetës. Një zë e thërret nga jashtë: “Rakelaaaaa!” Është era, gjëmimet e moteve, apo Ai, Princi i kaltër i ëndrrave, i dashurisë, i dhimbjeve?

 

“Ç’erë të solli sërish në kujtesën time?!

Kujtimet si fije të bardha dëbore,

Mbuluan gjithçka.

Dikur e munda dimrin e ndjenjës,

Tani era e sjell si behar!”

 

Brenda janë të gjithë. Mbledhur në sobalkën e ngushtë, pranë stofës së ndezur. Aty është edhe përralla e fëmijërisë: “Na ishte një herë një vajzë e bukur dhe një mbret!”

Ndërkohë lexuesi ka mbërritur në faqen e fundit të këtij libri:

 

Tetot e mia dinë të luajnë teatër.

...

Nuk dinë të plaken.

.....

Ndryshe nga ato,

Nëna ime me flokë të bardhë,

Me sytë e thellë,

...

Përqafon dashuri të pafund!”

 

Fund...

                                                                                                                               Demir Gjergji

                                                                                                                                    Tiranë, verë 2017

 

Ëndërr ishte...

Thursday, 07 September 2017 16:43

Poezite e saj kanë dialekt të ëmbël, gjuhën e nënës, kaprioçiot e një femre, dhimbjen e një zemre, lotët dhe mallin e saj. Flet për botën moderne pa harruar atë të kaluarën,-  thote ne parathenien redaktori I librit Bledi Ylli

 

Autori :Diana Zhiti

Titulli: Ëndërr ishte...   

Redaktor:Bledi Ylli

Korektore: Eltona Lakuriqi

 

            Botimi i parë, 2017

            ISBN: 978-9928-224-01-7

 

   Përgatiti për botim: Roland Lushi

   Formati : 14x20cm

   Të gjitha të drejtat i takojnë autores

  

   Botimet ADA

   Shtëpia botuese “ADA”

   Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

   Cel: 068 22 190 16

                Tiranë, 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese “ADA”

 

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Zhiti, Diana

Ëndërr ishte... : poezi / Diana Zhiti ;

red. Bledi Ylli.

– Tiranë : Ada, 2017

128 f. ; 20 cm.

ISBN 978-9928-244-01-7

1.Letërsia shqipe   2.Poezia

                    821.18 -1

 

Të gjitha librat e botuar tek Shtëpia Botuese “ADA” gjenden në Bibliotekën Kombëtare

 

Pak mbi autoren ...

 

 Diana Zhiti lindi më 30.1.1960 në fshatin Plug të rrethit Lushnjë më pas u transferuan në Dushk e në vitin e shtatë të jetës së saj në Grabian po të këtij rrethi ku jetoi për 23 vite me rradhë.

Vinte nga një familje e persekutuar e regjimit të atëhershëm dhe si pasoj kreu vetëm arsimin e ulët tetëvjeçarë. Tentoi shumë herë të vazhdonte më tej por pengesat që hasi ishin të pakapërcyeshme. Madje dhe në shkollën e natës e përjashtuan pas një nate.

Kush i ka hequr këto vuajtje e di çdo të thotë të jetosh me përbuzjen. Megjithëse i hoqën të drejtën për të jetuar njerëzisht, nuk i mposhtën dot ëndrrat që ajo thuri. Ato ëndrra që pikërisht erdhën në ditën e tyre të derdhura në një vëllim me titull ëndrrash. Çdo gjë mund ti marrin njeriut por jo ëndrrat.

Diana ka dy fëmijë vajzën Elenin dhe djalin Leonidhën. Tanimë jeton e lumtur në Londër ...

Jetën e saj derdhur në vargje do e shijoni në fletët vijuese të këtij libri.

Me respekt Bledi Ylli

 

 

 

PARATHËNIE

Poetja Diana Zhiti vjen në botën e poezis përpara lexuesit me një grumbull ëndrrash shpirtërore. Unë e quaj poete sepse për ditë të tëra kisha fatin të punoja mbi shkrimet e saj. Vargu i Dianës ka një shenj të gdhendur thellë nga dora e saj. Kjo e bën atë unike në mënyrën e të shkruarit. Pra poezia e Dianës ka fituar «unin» personal që duhet të ketë cdo autor që i shërben artit të fjalës. Ky vëllim që nga titulli vërteton një enigmë. Një botë pafund ëndrrash shpirtërore të autores por dhe njëkohësisht shumëllojshmëri kuptimesh. Çdo kush mund të supozoj diçka ...Ëndërr ishte, çfarë, përse, mbaroi, mbeti etj. Vargjet hyjnë në shpirtin e autores marrin ngjyrat e pranverës dhe shumë herë dhe të gjakut, të atij gjaku që ka shkruar histori. Do të gjeni ndër vargje një jetë të tërë. Diana Zhiti do jetë një nga zërat më alternativ në letërsinë e sotme shqiptare. Kërkuese, e rreptë dhe e brishtë njëkohësisht do vërë patjetër një tullë në murin poetik shqiptar. Vargjet e saj dallohen nga metafora dhe figurat letrare që shoqërojnë thuajse çdo strofë të poezive të saj. Ajo që bie në sy menjëherë sapo lexon poezinë e parë është bashkimi i fjalëve që ajo e bën më së miri, madje mund të them që ka fjalë që do kenë mot e jetë vulën e shpirtit të saj. Kanë dialekt të ëmbël, gjuhën e nënës, kaprioçiot e një femre, dhimbjen e një zemre, lotët dhe mallin e saj. Flet për botën moderne pa harruar atë të kaluarën. Kur mbushte ujë tek burimi e kur era frynte mbi ëndrrat e saj të rrudhosura. Për sistemin politik endrra-vrarës por dhe për modernizimin e sotëm patetik. Kalon mbi jetën e cdo njeriu besomëni. Flet për gjyshin, ( në një poezi me varg të lirë të cilën unë e veçoj për dinamizmin që përcjell), për nënën, për babanë, për dy ëngjëjt e saj, për fshatin ku ështe rritur si dhe për origjinën e saj. Lirikat e saj janë të bukura sa mund të këndohen dhe pa muzik. Rima është dominuese në poezit e saj, por dhe vargu i lirë është shumë modest, kërkues, protestues, përcjell dhimbje dhe dashuri . Vuajtje por dhe oprimizëm. Të gjithë lexuesve dashamirës u jap fjalën që do mbeten tejet të kënaqur. Do të përloten, do të qeshin e së fundmi do mbushen me frymë optimiste. Sepse vuajtjet Dianën e bën më të fortë. Sepse dhe pse ia morën, ia mohuan të gjitha, e mbytën përsëgjalli në oqeanin e padrejtësis, ishin ëndrrat, ato që mbetën në sipërfaqe për të ardhur sot tek ju në vargje.

 

                                    Bledi Ylli

Hapat e jetës

Thursday, 07 September 2017 16:38

Erdhi fundjava dhe Shtëpia Botuese “ADA” sjell për ju tituj të ri dhe shumë autorë

 

 

Redaktor:    ILMI DERVISHI

Recenca:    Halil Rama

Kopertina: Dritan Thomaraj

Korrektor: Hamdi Skeja 

Punimi kompjuterik: Lina Xima

 

Botimi i parë 2017

 

Shtypur në shtypshkronjën e Shtëpisë Botuese “ADA”

 

 

Shtëpia botuese “ADA”

Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

Cel: 068 22 190 16

Tiranë, shtator 2017

 

Te gjitha librat e botuar tek shtepia botuese “ADA” gjenden ne Biblioteken Kombetare

 

CIP Katalogimi në botim BK Tiranë

Bruci (Kacani), Ira

Hapat e jetës / Ira Bruci (Kacani);

red. Ilmi Dervishi. Tiranë : Ada, 2017

60 f. ; 20 cm.

ISBN 978-9928-244-31-4

1.Letërsia shqipe   2.Poezia

                                    821.18 -1

 

POEZI ME NDIESI KRIJUESE

 

 Nga ILMI DERVISHI

 

Poezia e poetes Ira Bruci është e sinqertë, e shkruar bukur e me ndjenjë. Autorja nuk e kërkon poezinë,ajo vjen vet në laboratorin krijues si një qiri i ndezur në errësirë. Ka vite që e njoh krjmtarinë e saj por në këtë libër e kisha të vështirë të heq një poezi të dobët se nuk kishte. Të heqësh një varg nga poezia më dukej sikur po heq një petale nga një lulë e bukur. Janë poezi te shkruara në një kohë, të vajzërisë së saj, e befasohesh dhe emocionohesh nga ndjesitë plot bukuri e ëmbëlsi poetike si te poezitë, “Mbetem të huaj”, “Drejt teje”, “Mungesa e nënës”, apo te poezia “Më falni” ku shkruan:

 

Më falë ti babë që ika pa të thënë,

Nuk desha që të ju mërzisë,

Nga ikjet gjithëmonë jeni lënduar,

Nga ikja ime do ishte dyfish...

 

Dimensionet e ndryshme të shpirtit poetik janë të dukshme ashtu si ekzistenca njerzore me dhimbjen e mërzinë, me dashurinë dhe ndarjet shkruar me një rebelim artistik ku realja dhe trilli poetik janë shumë prane e lexuesi gjenë veten e tij. Poezia është e shkurtër e shkruar me një frymë e kursyer në vargje por që shpalos një horizant e të bën të meditosh gjatë.

Poetja Ira Bruci jeton me intensitet kohën, shkruan diçka nga shpirti dhe ndjesitë e saj artistike ashtu natyrshëm me një vet komunikim me lexuesin. Hapsirë qiellore mbushur me ëndërra shkruan autorja në poezinë “Pafundësi”, me gjetje dhe me origjinalitet janë poezitë ,” Shpresoj”, “Piktur malli”, “Më le shiun”, “Dolli me lotët” apo te poezia “Dehu” ku poetja shkruan

Ti duhet të dehesh pa tjetër,gëzuar,

Ashtu si unë nga mungesa jote,

Dehu me gotën që mban në duar,

Unë e kam mbushur me lot...

Poezia e shkruar me frymëzim e ndjenjë, me tema interesante ku ka rimë, fjalë të zgjedhura me kujdes, figura artistike, por mungon hapsira kohë. Autorja ka jetuar në fshat, në auditorin studentor, në metropolin shqiptar, Tiranë e së fundi në perëndim, në Angli. Sigurisht ka shkruar por nuk i ka përfshirë në këtë libër ku siç duket së shpejti ka botime tjera.

Gjithsesi është një sprov ku autorja ka dashur për ta shijuar me të njëjtin intensitet gjendjen e saj poetike. Libri “Hapat e jetës”, i poetes Ira Bruçi është një prezantim dinjitoz, një pasurimi profilit të saj artistik i pa diskutueshëm, është një realizim i dëshirës  për të botuar librin e saj, dëshirë së  cilës ajo, Ira Bruçi i lumturohet.

 

Ushqimi, detaj lumturie

Friday, 01 September 2017 17:10

Njeriu  nuk mund të mendojë mirë, të dashurojë mirë, të flejë mirë nëse nuk ka  ngrënë mirë.

 

Është  kjo shprehje e Virginia Woolf që tregon shumë  qartë rëndësin  dhe vlerën që ka  ushqimi në jetën e të gjithve. Për mua  gatimi  është  një botë  tjetër ku çdo  gjë është  e ndërthurur në harmoni  me njëra-tjetrën, e nëse nuk qëndrojnë atëher diçka mungon. Gatimi  është si dashuria.  duhet ndjerë dhe shijuar, është si piktura ku ngjyrat krijojnë mrekulli me njera -tjetrën, është si skulptura që me formën e veçantë rrëmben vemendjen e njerëzve, por është edhe si një këngë e bukur që nuk venitet nga mendja e njerëzve…

 

Këto thotë në një libër interesant Aristela Anagnosti...                                                                                                                                     

 

Autori : Aristela Anagnosti

                Titulli: Ushqimi, detaj lumturie                  

                Botimi i parë, 2017

                ISBN: 978-9928-244-15-4

                Përgatiti për botim: Roland Lushi

                Formati : 14x20cm

                Të gjitha të drejtat i takojnë autores

               

                Botimet ADA

                Shtëpia botuese “ADA”

                Adresa: Rr. Nasi Pavllo Nr.20

www.botimetada.com

                Cel: 068 22 190 16

                Tiranë, shtator 2017

 

Njeriu  nuk mund të mendoj mirë, të dashuroj mirë, të flej mirë nëse nuk ka  ngrënë mirë.

 

Është  kjo shprehje e Virginia Woolf që tregon shumë  qartë rëndësin  dhe vlerën që ka  ushqimi në jetën e të gjithve. Për mua  gatimi  është  një botë  tjetër ku çdo  gjë është  e ndërthurur në harmoni  me njëra-tjetrën, e nëse nuk qëndrojnë atëher diçka mungon. Gatimi  është si dashuria.  duhet ndjerë dhe shijuar, është si piktura ku ngjyrat krijojnë mrekulli me njera -tjetrën, është si skulptura që me formën e veçantë rrëmben vemendjen e njerëzve, por është edhe si një këngë e bukur që nuk venitet nga mendja e njerëzve.                                                                                                                      Bota gastronomike  është e pafundme  duke krijuar hapësira të pafundme për receta me shije nga më të ndryshme që brënda vetes mbartin  esencën  e shijes së kulturës  tradicionale të cdo vendi të përziera  dhe me servirjen e pjatave moderne. Por... gjithmon  del një por në c'do gjë dhe këtu fjala ''por'' del për të theksuar që motivi kryesor është dashuria me të cilën gatuan cdo ushqim .                                                               Gatimi do dashuri dhe  përkushtim , nese ia  dhuron këto  do të shpërblehesh me shije të vecantë c'do moment.  Kur vjen puna te gatimi unë ruaj me fanatizëm  c'do  informacion  dhe detaj sado i vogël  dhe i thjesht të duket në pamje të parë. Ndaj  në pjesën e parë të librit tim kam menduar të sjell për ju  disa informacione dhe detaje që më janë dukur  të rëndësishme , për të  kaluar te pjesa e dytë e librit  të cilën e kam quajtur "handmade love".                                                                                                                   E kam quajtur pikërisht kështu sepse për mua  ushqimi  është një dashuri e përgatitur me dorë në punishten e lumturis , në kuzhinë.                                                                                Pjesa e dytë do të jetë e ndarë në nën kapituj. Kapitujt i dedikohen ushqimeve të kripur, ëmbëlsirave, glikove të ndryshme dhe pak pijeve. Kapitullin e ushqimeve  të kripura e kam quajtur "Krip dhe Piper e quajta kështu e frymëzuar nga disa  fjalë që më kanë ngelur në mendje  nga filmi " A touch of spice". Një film që e kam parë që në 2003, por ato fjalë më kumbojnë shpesh në vesh deri sa u bënë edhe frymëzim për emrin e  nën kapitullit të parë të kapitullit të dytë.  Mbaj mend një pjesë ... Ku piperin  e krahasonin me diellin  dhe ashtu sic dielli shef gjithcka dhe piperi  përdoret në të gjitha. Ndërsa toka përfaqëson jetën dhe jeta do ushqim . Po ushqimi ca do  shtrohet pyetja? Ushqimi do krip, të cilën e do dhe jeta jonë.  Duke dëgjuar ato fjalë  sa herë që e rishikoj atë film  bindet edhe më tepër që  piperi dhe kripa mbajnë peshën më të madhe të erëzave . Nën kapitulli i dytë  i kapitullit të dytë titullohet "Dashuri ëmbëlsuese" dhe i dedikohet recetave të ndryshme të ëmbëlsirave.                                                                                                            Nën kapitulli i tretë  vjen nën titullin " Aromë Përmeti". Besoj se nga emri e lë të nën kuptohet që i dedikohet recelrave dhe likove të ndryshme.  Këtë kapitull e titullova  kështu në shenj dedikimi për  gjyshen time e cila aromën e likove dhe recelërave të Përmetit e trashëgoi te mamaja ime  e cila mi mësoi mua. Kapitulli i fundit i dedikohet  pijeve ndaj dhe e kam titulluar "Gotë me shije".                                                                         .... Ndërsa në fund kam zgjedhur që ta mbyll librin me receta për shpirtin, sugjerime për   filma që do ju bëjnë të  humbisni në pjesët e tyre duke u zhytyr në botën që afrojnë plotë arom erëzat  dhe harmonia e krijuar nga alkimia midis dashuris dhe ushqimit .                                                                                                       

Kam zgjedhur  receta gjithë përfshirse sepse diku kam lexuar  që ushqimi është esenca e jetës ndaj duhet ta bëjmë atë të mirë.                                                                                                                                C'do fjal, recet, gjithë libri im u dedikohet njerëzve që janë esenca e jetes sime, ata të cilët janë motivimi për të gatuar receta me shije dhe për të provuar gjera të reja. Gatuani me një motivim dhe  gatimi juaj do kete shije edhe më të vecant .                                                                                                 Gatuani duke pasur një qëllim, të krijoni ato receta me shijet që ju  doni të ekszistojnë dhe që  mezi prisni  ti provoni.

 

P.s: Fotot në kapitullin "informacione gastronimike" janë të marra nga interneti. Gjithashtu miq që do të mbani në dorë këtë libër dhe do e shfletoni për të marr një ide për ndonj recet dua t'ju them që ky libër  është i thjesht pa foto sepse imagjinana se si doni ta servini një ushqim është e juaj. Recetat janë të vendosura ashtu natyrshëm pa një rregull sepse unë kam një moto " Në kuzhinë nuk ka asnjë rregull,ka vetem shije."

 

Ky libër është një dedim plotë dashuri për.........

Ky libër i dedikohet Nikut, partnerit timë si në jetë ashtu dhe në kuzhinë. Që të dy na burron në shpirt dëshira për të  provuar kuzhina të ndryshme si dhe për të eksperimentuar me shije të reja. Kot nuk thonë që dashuria kalon nga stomaku.                                                                                      Ky libër i dedikohet mamas sime që  ka qënë dhe është mikja e këshilluesja ime si në kuzhinë dhe jasht saj.                                                                                                            Ky libër i dedikohet babait timë që mezi pret të provoj gatimet e mia.

Ky libër i dedikohet vllait timë, dashuria e të cilit për ushqimin më frymëzon.                                                                                          Ky libër i dedikohet prindërve të Nikut, familjes sime të dytë qw më shtojnë dëshirën për të gatuar.

Ky libër i dedikohet gjyshit tim nga i cili dua të "vjedh" sekretin  për të gatuar pilafin më të mirë të provuar ndonjëher.

Ky libër i dedikohet gjyshes sime që pa përtim dhe dashuri  trashëgoj te mamaja ime dhe unë dashurin dhe dëshirën për traditën e glikove. Falë saj në shtëpin time do të ketë përhere aromë Përmeti.                                                                                               

Ky libër i dedikohet giagias sime, që nga duart e saj të pa përtuara kam provuar djathin më të shijshëm. Për shijen e tij do ndjej mall gjithnjë.

Ky libër i dedikohet papus, nga i cili dua të marr dashurin për tokën e ndoshta një ditë do të kem një ferm timen ku sdo mungoj asnjë pemë ashtu si në kopështin e tij.

Ky libër i dedikohet  Laurës dhe Klaudias, dy persona me shije të vecant në ushqim ashtu sic janë dhe ato të dyja për mua.                                                                                    Ky libër i dedikohet Odises, xhaxhait tim që njëkohësisht është dhe një nga degustatorët e vecant .                                                                                                                    Ky libër i dedikohet Sidorelës,ose sic i thërras ndryshe bucko, besoj që nga nickname që i  kam vendosur kuptohet qart marrëdhënia e saj me ushqimin.

Ky libër i dedikohet Denit , që ka qënë aty përhëre për të shprehur  plotë entuziazmë  padurimin që kishte për të patur në dorë librin timë të parë të vogël e të thjesht, ai entuziazmë  do të thotë shumë  për mua .                                                                                                

Ky libër i dedikohet Ingridit, që nga  Kina e largët mezi pret që libri im të udhëtojë drejt saj  e ajo ta shletojë me atë padurim  me të cilin e pret.                                                                                          

Ky libër i dedikohet Erlindës, e cila me dëshirën për të marr sugjerime nga libri im  më jepte gëzim  që më kthehej në frymëzim.                                                                                              

Ky libër u dedikohet ju të gjithve që e keni shfletuar dhe keni marrë ide për të gatuar nga ky libër.

               Me shumë dashuri

                                      Aristela